ای انسان، در مسیرِ زندگی، نگاهت گاهی چنان به خواسته‌های نرسیده و دشواری‌های پیشِ رو دوخته می‌شود که داشته‌های اکنون را نمی‌بینی. سپاسگزاری از همین‌جا آغاز می‌شود: از دیدنِ آنچه هست، شناختنِ ارزشی که دارد و به‌کارگرفتنِ مسئولانهٔ آن.
سپاسگزاری به معنای انکارِ رنج یا وانمود کردن به خوشحالی نیست. اگر اندوهگینی، می‌توانی اندوهت را به رسمیت بشناسی؛ اگر با مشکلی روبه‌رو هستی، می‌توانی برای حل آن اقدام کنی؛ و در کنارِ همهٔ این‌ها، چیزهایی را نیز ببینی که هنوز در اختیار یا در دسترس توست. دیدنِ یک نعمت، دردِ دیگر نعمت‌ها را از میان نمی‌برد؛ اما می‌تواند نگاهت را از اسارتِ کمبودِ مطلق بیرون بیاورد.
ای انسان، نعمت همیشه چیزی بزرگ و چشمگیر نیست. گاهی توانِ یک گام، فرصتی برای آموختن، حضورِ انسانی قابل اعتماد، لحظه‌ای آرامش، دانشی سودمند یا امکانِ جبرانِ خطا، نعمتی است که در هیاهوی روزمره از نگاهت پنهان می‌ماند.
سپاسگزاری تنها گفتنِ «متشکرم» نیست. اگر از دانشی بهره‌مند شده‌ای، آن را در راهی سودمند به کار بگیر. اگر کسی در لحظه‌ای دشوار یاری‌ات کرده، قدردانی‌ات را به زبانی روشن بیان کن. اگر فرصتی در اختیار داری، آن را بی‌دلیل تباه مکن. اگر توانِ کمک‌کردن داری، سهمی از آن را در خدمت به دیگران قرار بده.
سپاسگزاری را با سکوت در برابرِ بی‌عدالتی یا پذیرفتنِ آسیب اشتباه نگیر. قدردان بودن، تو را از پیگیریِ حق، درخواستِ کمک یا تلاش برای بهتر شدن بی‌نیاز نمی‌کند. می‌توانی از آنچه داری سپاسگزار باشی و هم‌زمان برای رفعِ کمبودها و دشواری‌ها بکوشی.
ای انسان، گاهی نعمتی را زمانی بهتر می‌شناسی که از آن دور شده‌ای. پس پیش از آنکه فرصت، رابطه یا توانایی‌ای از دسترس تو بیرون رود، به آن توجه کن. از خود بپرس: چه چیزی در زندگی‌ام هست که آن را عادی و همیشگی فرض کرده‌ام؟ چگونه می‌توانم از آن درست‌تر مراقبت کنم؟
سپاسگزاری، نگاه را از انکارِ داشته‌ها به شناختِ آن‌ها می‌برد و شناخت، مسئولیت می‌آورد. آنچه در اختیار توست، فقط برای شمردن نیست؛ فرصتی است برای حفظ، رشد و استفادهٔ درست. امروز، هر اندازه که می‌توانی، نعمتِ شناخته‌شده را به رفتاری آگاهانه تبدیل کن.
سخنِ خداوند در قرآن کریم:
> وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ
ترجمهٔ فارسی
> «و آن‌گاه که پروردگارتان اعلام کرد: اگر سپاسگزاری کنید، قطعاً بر شما می‌افزایم؛ و اگر ناسپاسی کنید، بی‌تردید عذابِ من سخت است.»
English Translation
> “And when your Lord proclaimed, ‘If you are grateful, I will surely increase you; but if you are ungrateful, surely My punishment is severe.’”
منبع
قرآن کریم، سورهٔ ابراهیم، آیهٔ ۷
ای انسان، داشته‌هایت را ببین، ارزششان را بشناس و سپاس خود را در مراقبت و عمل نشان بده. سپاسگزاری، انکارِ دشواری نیست؛ دیدنِ روشن‌ترِ زندگی است.
سه چیزی را که امروز در اختیار یا در دسترس توست یادداشت کن. برای هرکدام بنویس:
۱. چرا این چیز برای من ارزشمند است؟
۲. چگونه می‌توانم از آن بهتر مراقبت کنم؟
۳. سپاسگزاری از آن را با چه رفتار یا سخنی نشان می‌دهم؟
کدام نعمتِ زندگی‌ام را عادی و همیشگی فرض کرده‌ام، و امروز چگونه می‌توانم قدرِ آن را در عمل بشناسم؟
صالحی‌رادنامه؛ صورتِ زنده و کاربردیِ «هستی‌شناسیِ زنده؛ نظامِ اندیشهٔ صالحی‌راد»
Salehi-Radnameh: The Living and Practical Form of “The Living Ontology: The Salehi-Rad System”
