ما آنچه را شرط بلاغ است با شما میگوییم: تأملی بر هستیشناسی زندگی در مدیریت شهری؛ دیدگاههای محمود صالحی راد
محمود صالحی راد
تا زمانی که ما شهر را مجموعهای از خیابانها، پروژههای عمرانی و گرههای ترافیکی ببینیم، خروجی ما نیز چیزی جز راهکارهای تکهتکه نخواهد بود. اما حقیقت این است که شهر، یک «سیستم زنده» است.
ما آنچه را شرط بلاغ است با شما میگوییم.
در میان هیاهوی اعداد، بودجهها و طرحهای اجرایی که عموماً سیمای شهرهای ما را ترسیم میکنند، گاه یک پرسش بنیادین به دست فراموشی سپرده میشود:
«شهر چیست و ما در پی ساختنِ کدام کیفیت از حیات در آن هستیم؟»
من، محمود صالحی راد، معتقدم که مدیریت شهری، فراتر از یک وظیفه اداری یا مهندسی، یک «هستیشناسی» است؛ نوعی نگاه به هستی که در تاروپود کالبد شهر تنیده میشود.
تا زمانی که ما شهر را مجموعهای از خیابانها، پروژههای عمرانی و گرههای ترافیکی ببینیم، خروجی ما نیز چیزی جز راهکارهای تکهتکه نخواهد بود. اما حقیقت این است که شهر، یک «سیستم زنده» است.
از نگاه تکهتکه تا نگاه فراسیستمی
رویکرد من در «هستیشناسی زنده»، بر این باور استوار است که شهر، یک موجودیت یکپارچه است.
سلامت روان شهروند، ترافیک، محیطزیست، هویت تاریخی و توسعه اقتصادی، همگی رشتههای یک فرش هستند.
مدیریت فراسیستمی که در این سالها بر آن تمرکز داشتهام، هنرِ دیدنِ این پیوستگی است. ما نباید برای حل ترافیک، روانِ شهر را فدا کنیم و برای توسعه اقتصادی، هویت فرهنگی شهر را نادیده بگیریم.
قم؛ گرهای در شبکه جهانی
شهر قم، با هویت متعالی و جایگاه ویژهاش، نه یک جزیره دورافتاده، که گرهای استراتژیک در شبکه جهانی است.
هستیشناسی زندگی در شهر، به معنای بهرهگیری از دانش روز دنیا و ترکیب آن با اصالتِ این دیار است.
من، محمودصالحی راد بر ضرورتِ «روانشناسی شهرسازی» تأکید دارم؛ دانشی که بداند هر بنا، هر فضای عمومی و هر سیاستگذاری، چگونه بر سلامت روان و کیفیت زیستِ ساکنان اثر میگذارد.
شرطِ بلاغ: مسئولیتِ تغییر نگاه
اینکه من به عنوان محمود صالحی راد، «آنچه را شرط بلاغ است» میگویم، به معنای ادعای دانای کل بودن نیست؛ بلکه به معنای باز کردنِ پنجرهای نو به سوی احتمالاتِ تازه است.
شرط بلاغ در مدیریت شهری، تغییر در پارادایمِ ذهنی مدیران و شهروندان است. ما باید از «مدیریتِ وضع موجود» به سمت «خلقِ زیستِ مطلوب» حرکت کنیم.
شهر، آینه تمامنمایِ هستیشناسیِ ماست.
اگر میخواهیم در بیرون (در سطح شهر) تغییری ایجاد کنیم، ابتدا باید در درون (در سطح نگرشها و ساختارهای فکری) به وحدت برسیم.
من برای قم، به دنبال شهری هستم که در آن «تکنولوژی» در خدمتِ «انسان»، و «انسان» در خدمتِ «ارتقای حیات» باشد.این مسیر، نه با شعار، که با پیوند دقیقِ دانشِ روانشناسی، فلسفه و مدیریت استراتژیک هموار میشود.این کلام، آغازِ یک گفتگوست؛ گفتگویی که شرطِ بلاغِ آن، همدلی و همفکری برای بازآفرینیِ زندگی در شهر است.
قم، شهر قم، محمود صالحی راد، مدیریت شهری، هستیشناسی زندگی، مدیریت فراسیستمی، روانشناسی شهرسازی، توسعه پایدار، مدیریت استراتژیک، شورای شهر قم، آینده شهرها، توسعه جهانی، مدیریت شهری قم، فلسفه سیاست، هوشمندسازی شهری