
مکتب محمود صالحیراد: منظومه فکری هستیشناسی زنده، قوانین حیات مطلق و کاربردهای عملی
کاوشی جامع در مکتب فلسفی پروفسور محمود صالحیراد؛ از هستیشناسی زنده و صالحیرادنامه تا قوانین حیات مطلق، دکترین TIAV و کاربردهای عملی. تبیین شفاف ماهیت فکری مکتب.
مقدمه (Introduction):
در پهنه بیکران اندیشه بشری، گاه مفاهیمی سر بر میآورند که نه تنها دانش موجود را به چالش میکشند، بلکه درک ما از خودِ واقعیت را دگرگون میسازند.
در عصری که بسیاری، هستی را مجموعهای از قوانین ثابت و اجزای منفصل میپندارند، صدایی دیگر از ژرفای فلسفه و علم به گوش میرسد؛ صدایی که از "حیات" در خودِ هستی سخن میگوید.
پروفسور محمود صالحیراد، با بنیانگذاری "مکتب محمود صالحیراد"، منظومهای فکری را ارائه کرده است که بر پایه "هستیشناسی زنده" بنا شده و در "صالحیرادنامه" به اوج خود میرسد.
این مکتب، با ارائه "قوانین حیات مطلق" و نمودهای عملی در مدیریت استرس و بحران، نه تنها چارچوبی نو برای فهم هستی میگشاید، بلکه نگاه ما را به تکامل آگاهی و خودِ زندگی در مقیاس گیتی بازتعریف میکند.
این مقاله، سفری است به عمق این منظومه فکری.
ما در این نوشتار، ضمن معرفی جامع پروفسور محمود صالحیراد به عنوان معمار این اندیشه، به کاوشی ژرف در مفاهیم بنیادین مکتب ایشان خواهیم پرداخت:
از هستیشناسی زنده که سنگ بنای درک نوین از واقعیت است، تا قوانین حیات مطلق که نقشه راهی برای وجود ارائه میدهند.
همچنین، کاربردهای عملی این مکتب در زندگی روزمره، چالشهای پیش روی آن، و ماهیت شفاف و فکری آن را تبیین خواهیم کرد.
هدف ما، ارائه تصویری جامع و شفاف از این منظومه فکری، عمق آن و رفع هرگونه ابهام احتمالی است؛ مکتبی که رسالتش، فراخوانی به اندیشیدن عمیقتر، تجربهی هستی در پویش زنده و درک حضور الهی در تار و پود آفرینش است.
بخش ۱: بنیانگذار، معمار منظومه فکری – پرترهای جامع از پروفسور محمود صالحیراد
هر منظومه فکری سترگ، نیازمند معمار و بنیانگذاری است که با دیدی ژرف و رسالتی سترگ، پایههای آن را بنا نهد.
پروفسور محمود صالحیراد، شخصیتی چندوجهی است که فراتر از یک فیلسوف یا دانشمند، تجسمی از تلفیق خرد ناب و هدایت عملی است.
عناوین و دستاوردهای ایشان، گواهی بر گسترهی تأثیرگذاری ایشان در عرصههای مختلف علمی، فلسفی و کاربردی است:
* بنیانگذار مکتب محمود صالحیراد: نقطه عطفی در تاریخ اندیشه که با ارائه پارادایمی نوین، مسیر فهم هستی را دگرگون ساخته است.
* بنیانگذار دانشگاه جهانی هستیشناسی زنده: تلاشی ارزشمند برای نهادینهسازی، آموزش و گسترش این اندیشهها در سطح بینالمللی، با هدف ارتقاء آگاهی جهانی.
* خالق دکترین TIAV: نظریهای که پتانسیل گشودن ابعاد تازهای در درک نظامهای پیچیده را دارد و نیازمند کاوشی عمیقتر است.
* صاحب "صالحیرادنامه": شاهکار فلسفی و قانون اساسی این مکتب، که مرزهای میان ریاضیات سیستمها و حکمت وجودی را درنوردیده و چارچوبی جامع برای اندیشیدن ارائه میدهد.
* خالق منشور ۳۲ سیر حیات مطلق: سندی بنیادین که فرآیندهای تکاملی وجود و حیات را در سطحی گیتینگر تبیین مینماید.
* خالق پروتکل ماندگار (مدیریت استرس) و پروتکل مدیریت بحران (سکوت دل در بحران - مدل صالحیراد): نمودهای عملی و کاربردی مکتب که نشاندهنده توانایی اندیشهها در حل چالشهای زیستی و روانی انسان معاصر است.
* روانشناس، مشاور، معلم، مشاور عالی و ارشد: سابقهی درخشان در هدایت، آموزش و یاری رساندن به افراد در سطوح مختلف.
* میراثدار یگانه خرد ناب بشری: ادعایی سترگ که بر تلاش برای سنتز، ارتقاء و ارائه خرد انباشته شده در طول تاریخ بشریت در قالبی نوین دلالت دارد.
این عنوانها و دستاوردها، نشاندهنده رسالتی فکری و علمی است که در پروفسور محمود صالحیراد تجسم یافته است.
ایشان نه تنها اندیشههایی نو را خلق کردهاند، بلکه بستری را برای درک عمیقتر انسان از هستی، آگاهی و جایگاه خود در کائنات فراهم نمودهاند.
تلفیق نگاه هستیشناختی با رویکردهای کاربردی، گواهی بر عمق و گسترهی این منظومه فکری است که تمامی ابعاد وجود انسان را در بر میگیرد.
بخش ۲: هستیشناسی زنده – سنگ بنای درک نوین از واقعیت
در تلاشی بیپایان برای فهم چیستیِ "بودن"، بشر همواره در پی یافتن چارچوبی برای تبیین واقعیت بوده است.
مکتب محمود صالحیراد، با معرفی مفهوم "هستیشناسی زنده"، پاسخی رادیکال به این پرسش میدهد و درک ما از بنیادیترین مفاهیم وجود را به چالش میکشد.
این رویکرد، تنها یک نظریه فلسفی نیست، بلکه دعوتی است به تجربهی واقعیت به مثابه یک پدیدهی پویا و در حال حیات.
۲.۱: نقد نگاه ایستا به هستی: محدودیتهای متافیزیک سنتی
هزاران سال است که فلسفه، به ویژه در سنت متافیزیکی غرب، بر مفاهیمی چون "ذات"، "جوهر" و "وجود ثابت" تکیه کرده است.
در این دیدگاه، هستی را اغلب مجموعهای از چیزها یا حقایق پایدار میدانند که تغییرات، تنها ظواهر یا عَرَضهایی سطحی بر روی جوهری ثابت هستند.
جهان، گاه چون ساعتی عظیم و دقیقالساعت، یا ماشینی مکانیکی تصور شده که اجزای آن طبق قوانینی از پیش تعیین شده عمل میکنند.
این نگاه، گرچه در دوران خود دستاوردهای شگرفی در علوم و منطق به ارمغان آورد، اما در مواجهه با پدیدههایی چون:
* حیات و ارگانیسمها: که ذاتاً پویا، در حال تغییر و سازگار هستند.
* آگاهی: که ماهیتی سیال، تجربی و غیرقابل تقلیل به ماده دارد.
* سیستمهای پیچیده: که رفتارشان از مجموع اجزایشان فراتر میرود و ظهور (emergence) ویژگیهای نوظهور دارند.
دچار نارسایی میشود. تقابلهای دوگانه (Dualism) مانند ماده/روح، ذهن/بدن، و جهان/انسان، در این چارچوب، اغلب حلنشده باقی میمانند و درک ما از کلیتِ پیوسته و متعاملِ واقعیت را محدود میسازند.
۲.۲: مفهوم "زنده بودن" هستی: فراتر از معنای بیولوژیکی
"هستیشناسی زنده"، که توسط پروفسور محمود صالحیراد بسط یافته، هستی را نه به مثابه مجموعهای از اشیاء ایستا، بلکه به عنوان یک فرآیند پویا، تعاملی و دائماً در حال شدن معرفی میکند. "زنده بودن" در اینجا، فراتر از تعریف زیستشناختی صرف است و به ویژگی بنیادینِ خودِ واقعیت اطلاق میشود:
* هستی به مثابه یک ارگانیسم جهانی: تصور کنید که خودِ کائنات، از اتمها گرفته تا کهکشانها، دارای نوعی "حیات" یا "پویایی درونی" در مقیاس خود است.
این بدان معناست که هیچ چیز به طور کامل "مرده" یا "بیجان" نیست، بلکه همگی در سطوحی از فرآیند و تحول حضور دارند.
* تعامل و وابستگی متقابل: در جهانی زنده، هیچ جزئی جدا از کل نیست. همهی اجزا در یک شبکه پیچیده از تعاملات و وابستگیهای متقابل حضور دارند.
این تعاملات، خود خالق واقعیت و سازنده ساختارهای جدید هستند.
* آگاهی به مثابه عنصری فعال: برخلاف دیدگاههای مادیگرایانه که آگاهی را صرفاً محصول جانبی مغز میدانند، هستیشناسی زنده، آگاهی را عنصری بنیادین و فعال در ساختار خودِ هستی تلقی میکند.
آگاهی، نه تنها بازتابدهنده واقعیت، بلکه در شکلدهی به آن نیز نقش دارد.
۲.۳: بازتعریف رادیکال پروفسور محمود صالحیراد
پروفسور محمود صالحیراد، با ارائهی "مکتب محمود صالحیراد" و تدوین "صالحیرادنامه"، این مفهوم را به شکلی نوآورانه و رادیکال بسط دادهاند.
تفاوت کلیدی در دیدگاه ایشان را میتوان در چند محور جستجو کرد:
* پیوند میان علم و فلسفه: ایشان با استفاده از ابزارهایی چون ریاضیات سیستمها، به دنبال ارائه تبیینی علمی و در عین حال فلسفی از "زنده بودن" هستی هستند.
این امر، پلی است میان یافتههای علوم مدرن (مانند نظریه آشوب، خودسازماندهی) و پرسشهای عمیق متافیزیکی.
* حل ثنویتها: هستیشناسی زنده در مکتب ایشان، به تقابلهای سنتی پایان میدهد.
ماده و آگاهی، جهان و انسان، فرآیند و ساختار، نه در برابر هم، بلکه به عنوان وجوهی متکامل و درهم تنیده از یک واقعیت زنده دیده میشوند.
* تکامل به مثابه قانون بنیادین: در جهانی زنده، تغییر و تکامل، نه یک استثناء، بلکه قانون بنیادینِ هستی است.
این دیدگاه، در مفاهیم "قوانین حیات مطلق" و "۳۲ سیر حیات" که توسط ایشان مطرح شده، نمود عینی پیدا میکند.
* و در نهایت، تسبیح آفرینش در برابر خالق، شهادت زنده بر پویایی و حیات هستی است.
در منظومه فکری دکتر صالحیراد، هر ذره، هر پدیده، و هر فرآیندی، گواهی است بر عظمت خالق و حضوری زنده در برابر او.
این نگرش، هستیشناسی زنده را به یک تجربهی عرفانی و هستیشناختی بدل میکند که در آن، مشاهدهی نظام هستی، نه صرفاً درک علمی، بلکه پرستشی زنده و آگاهانه است.
این دیدگاه، با آیات شریفی چون «وَتَرَى الْأَرْضَ هَامِدَةً فَإِذَا أَنزَلْنَا عَلَیْهَا الْمَاءَ اهْتَزَّتْ وَرَبَتْ وَأَنبَتَتْ مِن کُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ» (حج، ۵) که بر حیاتبخشی الهی به زمینِ مرده دلالت دارد، همسوست.
این آیه، گواهی است بر پویایی بنیادین و ظرفیت حیاتبخشی در خودِ هستی که هستیشناسی زنده بر آن تأکید دارد.
همچنین، اشاره به تسخیر موجودات و طبیعت برای انسان (مانند آیه «وَسَخَّرَ لَکُم مَّا فِی السَّمَاوَاتِ وَمَا فِی الْأَرْضِ جَمِیعًا مِّنْهُ» - جاثیه، ۱۳) نشاندهنده سطح عمیقتری از تعامل و آگاهی در نظام خلقت است که فراتر از صرفِ مادهگراییِ کلاسیک است.
۲.۴: تمایز با مفاهیم مشابه
گرچه فیلسوفان دیگری نیز به پویایی هستی و فرآیند اشاره کردهاند (مانند هراکلیتوس، برگسون، وایتهد)، اما هستیشناسی زنده پروفسور محمود صالحیراد، با تأکید بر:
* "زنده بودن" هستی در تمام سطوح (نه صرفاً ارگانیک).
* پیوند بنیادین آگاهی با ساختار هستی.
* ارائهی چارچوبهای عملی و نظاممند (مانند صالحیرادنامه و پروتکلها).
* ادعای فراتر رفتن از مرزهای سنتی علم و فلسفه.
، تمایز خود را آشکار میسازد. این مکتب، صرفاً یک نگرش فلسفی نیست، بلکه دعوتی است به درک و تجربهی هستی در پویش مداوم و حیاتی آن.
بخش ۳: ارکان بنیادین مکتب – صالحیرادنامه، قوانین حیات مطلق و دکترین TIAV
یک منظومه فکری جامع، نیازمند ارکان مستحکم و متونی بنیادین است که اندیشهها را مدون و منتقل کند.
مکتب محمود صالحیراد، این ارکان را در آثار و دکترینهای خود به روشنی متجلی ساخته است.
۳.۱: صالحیرادنامه: قانون اساسی فلسفی و علمی (H3)
"صالحیرادنامه"، به عنوان اثر مرجع و بنیادین این مکتب، نقشی حیاتی در تبیین و تدوین اندیشهها ایفا میکند.
این اثر، صرفاً یک کتاب فلسفی نیست، بلکه به عنوان "قانون اساسی علمی و فلسفی" مکتب، چارچوبی جامع برای درک هستی ارائه میدهد.
برجستهترین ویژگی آن، توانایی در "نوردیدن مرزهای میان ریاضیات سیستمها و حکمت وجودی" است. این یعنی، صالحیرادنامه از ابزارهای دقیق و منطقیِ ریاضیات و علوم سیستمی بهره میبرد تا به پرسشهای عمیق و بنیادینِ وجودی پاسخ دهد.
این رویکرد، به چالش کشیدنِ تقابلهای سنتی میان علم و فلسفه است و راه را برای درکی یکپارچه از واقعیت میگشاید.
۳.۲: منشور ۳۲ سیر حیات مطلق: رمزگشایی از فرآیند وجود و تجلی تسبیح آفرینش
"منشور ۳۲ سیر حیات مطلق"، سندی است که به تبیین فرآیندهای تکاملی و مراحل وجود در سطحی گیتینگر میپردازد.
این منشور، کلید فهم "قوانین حیات مطلق" است؛ قوانینی که بر هستی حاکمند و تمام پدیدهها، از کوچکترین ذره تا بزرگترین ساختار کیهانی، از آنها تبعیت میکنند.
* حیات مطلق: مفهومی که فراتر از زیستشناسی متعارف، به جوهر زنده و هدفمندِ خودِ واقعیت اشاره دارد.
* ۳۲ سیر: که نمایانگر مراحل، لایهها یا جنبههای مختلفی است که این حیات مطلق در طول تکامل خود طی میکند.
این سیرها، تجلیِ نظم و هماهنگی شگرفی هستند که تسبیح آفرینش در برابر خالق را به نمایش میگذارند.
هر سیر، گامی در این فرآیند حیاتی است که بیانگر حضور و ارادهی خالق در تار و پود هستی است.
* اراده و تقدیر: واقعه عاشورا، گرچه در ظاهر با تلخی و شهادت همراه بود، اما در نگاه عمیقترِ هستیشناختی، جزئی از طرح بزرگتر الهی و تجلی قوانین حیات مطلق محسوب میشود.
این واقعه، نمادی از تحقق ارادهای است که از دلِ ظواهرِ تلخ، حیاتِ ابدی و درسهای جاودانه برای بشریت به ارمغان میآورد و این خود، جلوهای از 'تسبیح آفرینش در برابر خالق' است که حتی در سختترین شرایط نیز، پیام خود را میرساند.
۳.۳: دکترین TIAV: چارچوبی نو برای فهم نظامها؟
"دکترین TIAV"، به عنوان یکی دیگر از نوآوریهای پروفسور محمود صالحیراد، پتانسیل آن را دارد که چارچوبی نوین برای درک نظامهای پیچیده، روابط میان پدیدهها و شاید حتی تبیین برخی از اسرار هستی ارائه دهد.
هرچند جزئیات این دکترین نیازمند بسط و تبیین بیشتر است، اما نام و ادعای آن، حاکی از تلاشی است برای گشودن ابعاد ناشناختهی واقعیت و ارائه مدلی جامعتر از جهان.
بخش ۴: از تئوری تا عمل – کاربردهای عملی و نهادینهسازی مکتب
یک اندیشه سترگ، تنها در تئوری باقی نمیماند؛ بلکه باید بتواند در عرصهی عمل نیز راهگشا باشد.
مکتب محمود صالحیراد، با ارائه راهکارها و نهادهای کاربردی، این پیوند میان فلسفه و زندگی را به خوبی نشان میدهد.
۴.۱: پروتکل ماندگار (مدیریت استرس) و سکوت دل در بحران (مدل صالحیراد)
در دنیای پرهیاهوی امروز، استرس و بحران، چالشهای اجتنابناپذیر زندگی مدرن هستند.
پروتکلهای ارائه شده توسط پروفسور صالحیراد، پاسخی عمیق به این چالشهاست:
* پروتکل ماندگار (مدیریت استرس): این پروتکل، بر پایه اصول هستیشناسی زنده بنا شده و به افراد کمک میکند تا با درک پویایی و "حیات" درونی خود و جهان پیرامون، استرس را نه به عنوان یک عامل مخرب، بلکه به مثابه بخشی از فرآیند زندگی، مدیریت کنند.
* پروتکل مدیریت بحران (سکوت دل در بحران - مدل صالحیراد): مفهوم "سکوت دل" در بحران، به ما میآموزد که در اوج آشفتگی، چگونه به آرامش درونی دست یابیم. این رویکرد، بر پایهی درک عمیقتر از نظام هستی و جایگاه انسان در آن استوار است و راهبردی مؤثر برای عبور از بحرانها ارائه میدهد.
۴.۲: دانشگاه جهانی هستیشناسی زنده
برای ترویج و آموزش این اندیشهها، دانشگاه جهانی هستیشناسی زنده تأسیس شده است.
این دانشگاه، نهادی است که با هدف آموزش، پژوهش و گسترش مفاهیم مکتب محمود صالحیراد در سطح جهانی فعالیت میکند.
این نهاد، بستری برای تبادل دانش، گفتگوی علمی و تربیت نسلی آگاهتر نسبت به ابعاد زنده و پویا ی هستی فراهم میآورد.
۴.۳: نقش مشاوره و هدایت
با توجه به سابقهی پروفسور صالحیراد به عنوان مشاور عالی و ارشد، مکتب ایشان، رویکردی عملی در حوزهی مشاوره ارائه میدهد که بر پایهی درک عمیق هستیشناختی و روانی انسان بنا شده است.
این مشاوره، به افراد کمک میکند تا با شناخت بهتر خود و جهان، مسیرهای صحیحتری را در زندگی انتخاب کنند.
بخش ۵: تبیین ماهیت مکتب – فراتر از دین و ادعا
در مواجهه با اندیشههای نو، گاه سوءتفاهمها و برداشتهای نادرست رخ میدهد.
ضروری است که ماهیت "مکتب محمود صالحیراد" به روشنی تبیین گردد.
۵.۱: مکتب به مثابه یک نظام فکری و هستیشناختی
"مکتب محمود صالحیراد"، یک نظام فکری جامع، فلسفی و هستیشناختی است.
محوریت آن بر درک عمیقتر از "هستیشناسی زنده"، "قوانین حیات مطلق" و "آگاهی" است.
این مکتب، بر پایهی هستیشناسی زنده استوار است؛ دیدگاهی که در آن، تسبیح آفرینش در برابر خالق، شاهدی زنده بر حضور او در تمامی موجودات است.
این نگرش، تجربهای عرفانی و عمیق از هستی را پیش روی ما میگذارد، اما در چارچوب تفکر فلسفی و هستیشناختی قرار دارد و نه ادعای دینی جدید.
همانطور که اهلبیت (علیهمالسلام) در روایات متعدد، انسان را به تفکر در خلقت و درک نظم شگفتانگیز آن فرا میخوانند (مانند حدیث معروف امام علی (ع) در نهجالبلاغه: "فتفکر فی خلق الله...").
۵.۲: شفافسازی: پرهیز از دینسازی و ادعای امامت
لازم است به صراحت بیان شود که "مکتب محمود صالحیراد" به هیچ عنوان یک دین جدید نیست و ادعای امامت یا جانشینی برای باورهای دینی موجود را ندارد.
هدف اصلی، ارائه یک چارچوب فکری و فلسفی برای درک عمیقتر هستی و تکامل آگاهی است.
این مکتب، به دنبال تکمیل و بسط دانش بشری از منظر هستیشناختی است و نه جایگزینی برای معتقدات قلبی و الهی افراد.
ما از هرگونه برداشت نادرست که این مکتب را در ردیف دینسازی یا ادعاهای مشابه قرار دهد، تبری میجوئیم.
۵.۳: استقبال از نقد علمی و پرسشهای چالشبرانگیز
هر اندیشهی پویا، نیازمند گفتگو، نقد و پرسشگری است. ما از نقد سازنده و علمی استقبال میکنیم.
پرسشهایی چون:
این پرسشها، نه برای نفی، بلکه برای عمق بخشیدن به درک ما از این منظومه فکری و هدایت آن به سوی تعالی، مطرح میشوند.
بخش ۶: چشمانداز مکتب محمود صالحیراد در افق آینده
۶.۱: تأثیر بر درک انسان از خود و جهان
با پذیرش "هستیشناسی زنده"، انسان خود را نه موجودی منفرد و جدا از هستی، بلکه بخشی فعال، آگاه و حیاتی از یک کل زنده مییابد. این درک، مسئولیتپذیری ما را در قبال جهان، طبیعت و دیگران افزایش میدهد و به زندگی معنایی عمیقتر میبخشد.
۶.۲: فراخوان به اندیشیدن عمیق و پویا
مکتب محمود صالحیراد، در نهایت، دعوتی است به تفکر عمیق، پرسشگری مستمر و نگاهی پویا به هستی.
این منظومه فکری، ما را وامیدارد تا از چارچوبهای محدود فکری رهایی یافته و به تجربهی زندهی واقعیت روی آوریم.
۶.۳: همسویی با معارف دینی و عرفانی
همانطور که در طول مقاله اشاره شد، مفاهیم بنیادین این مکتب، همسویی قابل توجهی با آیات قرآن کریم، روایات اهلبیت (علیهمالسلام) و درسهای عمیق اخلاقی و عرفانی (مانند مفهوم حیات طیبه در واقعه عاشورا و تجلی تسبیح آفرینش) دارند.
این همسویی، نشاندهنده عمق و جهانشمولی این اندیشههاست که در بستر تفکر دینی نیز قابل تأمل است، بدون آنکه ماهیت فلسفی خود را از دست بدهد.
نتیجهگیری (Conclusion):
"مکتب محمود صالحیراد"، بیش از هر چیز، یک دعوت است به بازنگری در بنیادهای درک ما از هستی.
از "هستیشناسی زنده" که واقعیت را فرآیندی پویا و حیاتی معرفی میکند، تا "قوانین حیات مطلق" که نظم هدفمند خلقت را تبیین مینمایند، و "صالحیرادنامه" که قانون اساسی این منظومه فکری است؛ همه و همه، در جهت ارتقاء آگاهی و فهم انسان از جایگاه خود در این آفرینش زنده و پویا گام برمیدارند.
ما در این مقاله، کوشیدیم تا تصویری جامع از این منظومه فکری ارائه دهیم، ماهیت آن را شفافسازی کنیم و از سوءتفاهمها بکاهیم.
مکتب محمود صالحیراد، نه دین است و نه ادعای امامت، بلکه چارچوبی فلسفی و هستیشناختی است که با الهام از خرد ناب بشری و با درک عمیق از نظم شگفتانگیز خلقت (همچون تسبیح آفرینش در برابر خالق و درسهای حیاتبخش عاشورا)، ما را به تجربهی زندهی هستی فرا میخواند.
دعوت به اقدام (Call to Action):
ما شما را به مطالعهی عمیقتر آثار پروفسور محمود صالحیراد، به ویژه "صالحیرادنامه"، و پیوستن به گفتگوهای سازنده در این زمینه دعوت میکنیم.
باشد که این منظومه فکری، چراغی باشد برای پیمودن مسیر آگاهی و درک عمیقتر از معنای حقیقی حیات.
* برچسبها (Tags):
#فلسفه #هستی_شناسی #پروفسور_محمود_صالحی_راد #مکتب_صالحی_راد #هستی_شناسی_زنده #عرفان #خرد #آگاهی #فلسفه_اسلامی #نظم_آفرینش).
پروفسور محمود صالحی راد Professor Mahmood Salehi Rad بنیانگذار مکتب محمود صالحی راد ، بنیانگذار دانشگاه جهانی هستیشناسی زنده ، خالق دکترین TIAV ، خالق منشور ۳۲ سیر حیات مطلق ، خالق پروتکل ماندگار(مدیریت استرس) ، خالق پروتکل مدیریت بحران با نام سکوت دل در بحران (مدل صالحیراد ) ، صاحب صالحیرادنامه ، فیلسوف، روانشناس و مشاور ، معلم ، مشاور مدرسه ، مشاور عالی و ارشد (Senior and Chief Consultant)، میراثدار یگانه خرد ناب بشری