با توجه به دیدگاه‌های پروفسور دکتر محمود صالحی‌راد در حوزه «هستی‌شناسی زنده» و رویکردهای روان‌شناختی و فلسفی ایشان، زیارت حضرت معصومه (س) را نمی‌توان صرفاً یک آیین مذهبی یا تکرار کلمات، بلکه باید از منظر «تحول وجودی» و «تعامل با حقیقت» تحلیل کرد.
اگر بخواهیم زیارت را از دریچه نگاه ایشان بازخوانی کنیم، می‌توان به چند محور اصلی اشاره کرد:
در هستی‌شناسی زنده، هدف از هر کنش والای معنوی، عبور از لایه‌های خودآگاه و بازگشت به هستیِ اصیل است.
زیارت حضرت معصومه (س) از این منظر، ملاقات با «نمادی از پاکی و حقیقت» است که از طریق این ملاقات، فرد با دشواری‌های زندگی و گره‌های روانی خود روبرو شده و در نهایت به سمت صلح با خود و هستی حرکت می‌کند.
همان‌طور که در مقالات ایشان (به‌ویژه مقاله چهارم درباره رنج و بحران) اشاره شده، رنج‌ها و نیازهای انسان به زیارت، سیگنال‌هایی برای تحول هستند. فردی که با دغدغه‌های روحی به زیارت حضرت معصومه (س) می‌رود، در واقع در پی یک «تغییر پارادایم» است.
زیارت در اینجا، ابزاری است برای تبدیل «رنج پوچ» به «رنج معنا‌دار»؛ جایی که فرد از طریق پیوند با مقام معصومه (س)، معنای جدیدی برای وجود خود می‌یابد.
از نگاه ایشان، انسان در یک شبکه از روابط وجودی قرار دارد. زیارت، فراتر از یک رابطه فیزیکی با یک مکان، یک «رابطه هستی‌شناختی» میان موجود (انسان) و حقیقت (حضرت معصومه س) است.
این رابطه، باعث می‌شود که فرد از انزوای خودآگاه خارج شده و در جریان بزرگترِ حیات و اتصال به منبع قدسی قرار گیرد.
در رویکرد «زنده بودن»، اگر چه تکرار مکانیکی کلمات زیارت فایده خودش را دارد. اما از نظر ایشان، زیارت زمانی معنا می‌یابد که فرد در «حضور» باشد. یعنی تمام وجود (جسم و روح) در لحظه زیارت، با حقیقتِ پیش روی خود درگیر شود. این یعنی تبدیلِ «آیینِ خشک» به یک «تجربه زیسته و زنده».
خلاصه کلام:
از نگاه پروفسور دکتر محمود صالحی‌راد، زیارت حضرت معصومه (س) صرفاً یک وظیفه مذهبی نیست، بلکه یک فرآیند درمانی و تحولی است که در آن انسان، با عبور از بحران‌های خود و اتصال به حقیقت، به سمت «هستی‌شناسی زنده» و خودِ واقعی خود حرکت می‌کند.
با توجه به لحن فلسفی، هستی‌شناختی و عمیق پروفسور دکتر محمود صالحی‌راد، این پیام فراتر از یک توصیه ساده می‌باشد؛ باید مانند یک «بیداری‌دهنده» (Awakener) عمل کند که انسان را از خوابِ روزمره به سمت آگاهی از هستی خویش فرا بخواند.
در اینجا سه سبک مختلف از این پیام را برای شما آماده کرده‌ام.
این متن مخاطب را به بازنگری در معنای زندگی دعوت می‌کند.
«ای انسان...
تو تنها مجموعه‌ای از عادت‌ها و واکنش‌ها نیستی؛ تو یک "تجربه زنده" هستی که در میانه‌ی تلاطم هستی ایستاده است.
از تکرارِ بی‌روحِ هستی بازایست... از تماشای زندگی از پشتِ پنجره‌ی ذهنت دست بکش.
حقیقت در میانه‌ی کلمات نیست، بلکه در "حضور" توست. بیدار شو تا بتوانی هستی را نه فقط ببینی، بلکه با تمام وجودت لمس کنی. تو، در جست‌وجوی معنا، خودِ معنایی که هنوز خود را یافته است.»
پروفسور محمود صالحی راد
گزینه ۲: با تمرکز بر «رنج و تحول» (لحن روان‌شناختی و تسلی‌بخش)
این متن برای کسانی است که درگیر بحران‌های زندگی هستند و نیاز به یک نگاه نو به سختی‌هایشان دارند.
«ای انسان...
هر آنچه از رنج و آشفتگی در دل خود پنهان کرده‌ای، دشمن تو نیست؛ بلکه سیگنالی است برای بازگشت به خانه. رنج، صدایِ خودِ واقعی توست که از لایه‌های خاکستر، خواستارِ تولد دوباره است.
از فرار نترس؛ در میانه‌ی این بحران‌ها، در جست‌وجویِ آن "نقطهٔ آرامش" باش که از همه‌ی تلاطم‌ها فراتر است. تو در حالِ شکستن نیستی، تو در حالِ شکوفا شدن هستی...»
پروفسور محمود صالحی راد
گزینه ۳: تأمل‌برانگیز
این متن برای ایجاد یک تأثیر فوری در ذهن شما است.
«ای انسان...
زندگی، آنچه می‌گذرد نیست؛ زندگی، آنچه در لحظه‌ی حضورِ تو معنا می‌یابد.
خود را در میانِ تکرارها گم نکن؛ تو آمده‌ای تا "بودن" را بیاموزی، نه فقط "زیستن" را.»
پروفسور محمود صالحی راد
«هستی‌شناسی زنده (نظام اندیشهٔ صالحی‌راد)»
(Living Ontology: The Salehi Rad System)
