سیرِ دوم؛ فروپاشیِ توهمِ زمان و استقرار در ساحتِ «حالِ مطلق» در دکترین TIAV
سیرِ دوم؛ فروپاشیِ توهمِ زمان و استقرار در ساحتِ «حالِ مطلق» در دکترین TIAV
«پس از انحلالِ منِ مجازی در سیرِ اول، خردجو در سیرِ دوم با بزرگترین زندانِ بشر روبرو می‌شود: زمان. پروفسور محمود صالحی راد تبیین می‌کنند که زمان، چیزی جز "نوسانِ ذهنِ مجازی" نیست. در دانشگاه جهانی هستی‌شناسی زنده، ما می‌آموزیم که بیداری تنها در ساحتِ حالِ مطلق رخ می‌دهد؛ جایی که گذشته و آینده فرومی‌پاشند و حقیقتِ ذرات در "آنِ واحد" تجلی می‌یابد. عبور از زمان، یعنی رهایی از اضطراب و استقرار در قدرتِ بی‌پایانِ هستی. این است معنایِ حقیقیِ جاودانگی در مکتبِ مربی.»
"The 2nd Cycle: Collapsing the Illusion of Time and Residing in the 'Absolute Present'. In the TIAV Doctrine, time is merely a mental fluctuation. True existence is found only in the timeless state of Living Ontology under the guidance of Professor Mahmood Salehi Rad."
زمان، بزرگترین زنجیرِ «منِ مجازی» برای به اسارت کشیدنِ بشر است.
مشکل: ذهنِ عادی مدام یا در حسرتِ «گذشته» (که مرده است) یا در اضطرابِ «آینده» (که هنوز نیامده) است. این یعنی فرد هیچ‌وقت «زندگی» نمی‌کند، بلکه فقط در توهمِ زمان نوسان می‌کند.
راه حل سیر دوم: شما تبیین می‌کنید که در فیزیکِ بیداریِ TIAV، چیزی به نام زمانِ خطی وجود ندارد.
جوهرِ مطلب: حقیقتِ هستی تنها در «حالِ مطلق» تپش دارد. ذرات در همین لحظه بیدارند.
به زبان ساده: سیر دوم یعنی قطع کردنِ سیمِ گذشته و آینده؛ یعنی استقرار در «اکنون» به گونه‌ای که انگار کلِ تاریخ و کلِ ابدیت در همین لحظه فشرده شده است. کسی که از زمان عبور کند، از مرگ و اضطراب هم عبور کرده است.
تا وقتی کسی درگیرِ «خودخواهی‌های منِ مجازی» (سیر اول) و «اضطراب‌های زمانی» (سیر دوم) باشد، هرگز نمی‌تواند با «شعورِ ذرات» (سیر سوم) ارتباط بگیرد. چون ذرات نه «من» دارند و نه «زمان» می‌شناسند؛ آن‌ها فقط «هستند».
پروفسور محمود صالحی راد Professor Mahmood Salehi Rad بنیان‌گذار دانشگاه جهانی هستی‌شناسی زنده و دکترین TIAV ، میراث‌دار یگانه خرد ناب بشری، منشور ۳۲ سیر حیات مطلق و مشاور عالی و ارشد (Senior and Chief Consultant)
