ای انسان، توجهِ تو یکی از سرمایه‌های زندگی است. آنچه بارها به آن می‌اندیشی، می‌نگری و گوش می‌سپاری، کم‌کم بر احساس، انتخاب و رفتار تو اثر می‌گذارد. اگر توجهت پیوسته میانِ خبرها، پیام‌ها، نگرانی‌ها و کارهای نیمه‌تمام پراکنده شود، ممکن است از آنچه در زندگیِ اکنونت اهمیت دارد دور بمانی.
هر چیزی که توجهت را می‌طلبد، شایستهٔ آن نیست که آن را به دست آورد. بعضی خبرها، گفت‌وگوها و سرگرمی‌ها می‌توانند سودمند باشند؛ بعضی نیز تنها وقت و آرامش تو را می‌گیرند، بی‌آنکه چیزی به فهم و زندگی‌ات بیفزایند. لازم نیست هر پیام را همان لحظه پاسخ دهی یا هر موضوعی را دنبال کنی.
ای انسان، نگهبانی از توجه به معنای بریدن از جهان و دیگران نیست. گاهی پاسخ‌دادن به یک نیازِ فوری، شنیدنِ سخنِ انسانی یا استراحتی کوتاه، از ادامهٔ کاری که آغاز کرده‌ای مهم‌تر است. مقصود آن است که میانِ کارِ ضروری، ارتباطِ ارزشمند، استراحت و حواس‌پرتی تفاوت بگذاری و انتخاب کنی که در هر لحظه، توجهت را به چه بسپاری.
هنگامی که کاری مهم پیشِ رو داری، آن را روشن و کوچک تعریف کن: اکنون دقیقاً چه کاری را می‌خواهم انجام دهم؟ سپس تا جایی که شرایط اجازه می‌دهد، عواملِ مزاحم را کمتر کن؛ برای پیام‌ها و خبرها زمانِ مشخصی بگذار و اگر ذهنت پراکنده شد، بی‌سرزنش آن را به گامِ پیشِ رو بازگردان.
از خودت انتظارِ تمرکزِ کامل و همیشگی نداشته باش. خستگی، نگرانی، مسئولیت‌های ناگهانی و شرایطِ زندگی می‌توانند توجه را دشوار کنند. اگر تمرکزت کاهش یافته است، به نیازهای بدن و روانت توجه کن و در صورتِ تداومِ مشکل یا اثرگذاریِ آن بر زندگیِ روزانه، از متخصصِ مناسب کمک بگیر.
ای انسان، توجهت را تنها خرجِ چیزهایی نکن که فوری، پرصدا یا تازه‌اند. گاهی مهم‌ترین کار، آرام‌تر و بی‌هیاهوتر از آن است که نگاهت را بی‌درنگ به خود جلب کند: شنیدنِ عزیزی، انجامِ مسئولیتی پذیرفته‌شده، آموختن، عبادت، مراقبت از سلامت یا برداشتنِ گامی برای هدفی ارزشمند.
هر بار که توجهت را آگاهانه به کارِ درست بازمی‌گردانی، راه را از نو انتخاب می‌کنی. زندگیِ تو فقط با کارهای بزرگی که انجام می‌دهی ساخته نمی‌شود؛ با آنچه هر روز به آن توجه می‌کنی نیز شکل می‌گیرد.
سخنِ خداوند در قرآن کریم:
> وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ
ترجمهٔ فارسی
> «و آنان که از کارهای بیهوده روی‌گردانند.»
English Translation
> “And those who turn away from what is vain.”
منبع
قرآن کریم، سورهٔ مؤمنون، آیهٔ ۳
ای انسان، توجهت را آگاهانه به چیزی بسپار که برای زندگی‌ات ارزش دارد. هرگاه دریافتی که ذهنت پراکنده شده، بی‌سرزنش به کارِ اصلی و گامِ پیشِ رو بازگرد.
یک کارِ مهم را که امروز می‌خواهی انجام دهی انتخاب کن و بنویس:
۱. کارِ مشخصی که باید انجام دهم چیست؟
۲. چه چیزی معمولاً توجهم را از آن می‌گیرد؟
۳. چگونه می‌توانم آن عاملِ مزاحم را برای مدتی کمتر کنم؟
۴. اگر حواسم پرت شد، با چه گامِ کوچکی دوباره به کار بازمی‌گردم؟
این روزها بیشترین سهمِ توجهِ من صرفِ چه چیزی می‌شود، و آیا آن چیز با ارزش‌ها و مسئولیت‌های مهمِ زندگی‌ام هماهنگ است؟
صالحی‌رادنامه؛ صورتِ زنده و کاربردیِ «هستی‌شناسیِ زنده؛ نظامِ اندیشهٔ صالحی‌راد»
Salehi-Radnameh: The Living and Practical Form of “The Living Ontology: The Salehi-Rad System”
