کنشگر راد گرامی در این مقاله قرار است مستقیم به قلبِ تاریکیِ ذهن‌ها بزنیم. اگر شما در ویرگول دنبال «آرامش واقعی» هستید ، ما باید آرامشِ کاذبتان را از شما بگیریم.
عنوان مقاله:
مقدمه:
همه دنبال حقیقت‌اند. یا ادعا می‌کنند دنبالش هستند. اما بیایید صادق باشیم: شما دنبال حقیقت نیستید؛ شما دنبال یک مُسکنِ جدید برایِ زخم‌هایِ کهنه‌اید. روان‌شناسیِ رایج و تمامِ آموزه‌هایِ «مثبت‌اندیشی»، همگی یک کار انجام می‌دهند: آرام کردنِِ مرگِ تدریجیِِ شما.
حقیقت، به هیچ‌کدام از این‌ها نیاز ندارد. حقیقت به شما نیاز ندارد. حقیقت، یک «طوفان» است که منتظرِ ایستادنِ شما نمانده و نخواهد ماند.
۱. روان‌شناسی مدرن؛ هنرِِ بزک کردنِِ جنازه
بیشترِ مراجعینی که به اتاق مشاوره می‌آیند، نه برایِ «شدن»، بلکه برایِ «ماندن» در وضعیتِ اسفناکِِ فعلی‌شان می‌آیند. آن‌ها می‌خواهند با کمترین هزینه، اضطرابِ وجودی‌شان را با چند تکنیکِ تنفس و جمله تاکیدی سرکوب کنند.
من به شما می‌گویم: روان‌شناسیِ رایج، دروغ است. تا زمانی که جرأت نداشته باشید از «منِِ ساختگیِ» خود دست بکشید، هر مشاوره‌ای فقط یک عملِ زیبایی برایِ صورتِِ کریهِِ «نفسِ» ماست. حقیقت، آن چیزی نیست که حالتان را خوب کند؛ حقیقت، آن چیزی است که «منِِ دروغینِ» ما را می‌کشد.
۲. «۳۲ چرخه»؛ میدانِِ مین، نه مسیرِِ آرامش
از «۳۲ چرخه حیات مطلق» حرف می‌زنیم؟
فکر نکنید این یک سیرِِ عرفانیِِ شیرین است. این یک «میدانِِ مین» است. هر چرخه، باید یکی از لایه‌هایِِ ضخیمِِ حماقت‌هایِِ ما را پاره کند.
ما «چرخه‌ها» را می‌خواهیم، اما «بهایِ آن» (یعنی نابودیِِ الگوهایِِ ذهنی‌مان) را نمی‌پردازیم. چرا؟
چون می‌ترسیم. می‌ترسید اگر آن «من»ی که سال‌ها با آن زندگی کرده‌اید را رها کنید، چیزی از شما باقی نماند. و من به شما می‌گویم:
۳. حقیقت به مثابهِ یک «اقتدارِِ مطلق» (من امام زمانی‌ام)
بسیاری از ما امام زمان ع را به اندازه کافی می‌دانیم ولی به اندازه لازم نمیشناسیم.
وقتی می‌گویم حقیقت به کسی نیاز ندارد، یعنی آن وجودِ مطلق، در اوجِ بی‌نیازی است. ما به او نیاز داریم، نه برایِ اینکه «خوشبخت» شویم؛ بلکه برایِ اینکه «وجود» پیدا کنیم. حقیقت، «قانونِِ سختِِ هستی» است. یا در آن حل می‌شوید، یا زیرِِ چرخ‌دنده‌هایِِ آن له می‌شوید. راهِِ سومی وجود ندارد.
نتیجه‌گیریِِ بی‌رحمانه:
دوستِِ عزیز، اگر این متن شما را خشمگین کرد، تبریک می‌گویم؛ هنوز «چیزی» در وجودتان زنده است که دارد به چالش کشیده می‌شود. اما اگر فقط آن را خواندید و گذشتید، یعنی شما از قبل مرده‌اید.
حقیقت، به تاییدِِ ما احتیاج ندارد. این ماییم که در لجن‌زارِِ توهماتِِ «پس‌روان‌شناختیِ» مان دست و پا می‌زنیم.
آیا آماده‌اید حقیقت را نه به عنوانِِ یک باور، بلکه به عنوانِِ یک «تلاشی برایِ بقا» بپذیرید؟ یا همچنان ترجیح می‌دهید در قفسِِ طلاییِِ باورهایتان بپوسید؟
محمود صالحی راد مبدع هستی‌شناسی زنده
