ای انسان، زندگی محدود است و هیچ‌کس نمی‌داند فرصتِ پیشِ رویش تا کجا ادامه دارد. یادِ پایان، اگر با فهم و آرامش همراه باشد، برای ترساندنِ تو نیست؛ دعوتی است تا زندگی را بی‌توجه و بی‌مسئولیت از دست ندهی.
مرگ‌اندیشی، زندگی‌گریزی نیست. به این معنا نیست که از شادی، کار، رابطه یا ساختنِ آینده دست بکشی. برعکس، یادآوریِ محدود بودنِ فرصت می‌تواند تو را به زندگیِ اکنون بازگرداند: به گفتنِ سخنی که باید گفته شود، جبرانِ کوتاهی‌ای که هنوز امکانش هست، و انجامِ کاری که پیوسته به فردا واگذار کرده‌ای.
ای انسان، بعضی چیزها را نمی‌توان برای همیشه عقب انداخت. رابطه‌ای که نیازمندِ توجه است، دانشی که باید آموخته شود، مسئولیتی که بر عهده گرفته‌ای و فرصتی برای خدمت یا آشتی، ممکن است همیشه به همان شکل در دسترس نماند. پس آنچه ارزشمند است، تنها در ذهن نگه ندار؛ در رفتار و انتخابِ امروزت به آن جا بده.
اما یادِ پایان نباید تو را به شتاب و اضطراب بکشاند. لازم نیست همهٔ آرزوها را یک‌باره به انجام برسانی یا هر لحظه را با ترس از دست دادن بگذرانی. زندگیِ ارزشمند، زندگیِ بی‌وقفه و پُرکار نیست؛ زندگی‌ای است که در آن، فرصت‌ها تا حد توان در مسیرِ معنا، محبت، مسئولیت و خیر به کار گرفته می‌شوند.
از خود بپرس: اگر امروز فرصتی برای یک کارِ درست داشته باشم، کدام کار را نباید بی‌دلیل به تعویق بیندازم؟ شاید پاسخ، مراقبت از سلامتی باشد؛ شاید گفت‌وگویی صادقانه، آموختنِ چیزی تازه، ادای حقی، یا زمانی آرام برای کنارِ خانواده بودن. پاسخِ تو را با شرایط و توانِ واقعیِ خودت بسنج.
ای انسان، به یاد داشته باش که ارزشِ زندگی فقط در شمارِ سال‌ها نیست؛ در کیفیتِ حضورت، در انتخاب‌هایی که می‌کنی و در اثری است که با رفتار و کردار خود بر جای می‌گذاری. گاهی یک روزِ ساده، اگر با آگاهی و مهربانی زیسته شود، از روزهای بسیاری که بی‌توجه گذشته‌اند پربارتر است.
امروز را با احترام به زندگی آغاز کن: نه چنان زندگی کن که گویی هرگز پایان نمی‌رسد، و نه چنان بترس که نتوانی زندگی کنی. فرصتِ امروز را بشناس، سهمِ خود را انجام بده و برای فردا، با امید و تدبیر آماده باش.
سخنِ خداوند در قرآن کریم:
> كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۗ وَإِنَّمَا تُوَفَّوْنَ أُجُورَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۖ فَمَن زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ ۗ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ
ترجمهٔ فارسی
> «هر جانی چشندهٔ مرگ است؛ و پاداش‌های شما در روزِ قیامت به‌طور کامل به شما داده می‌شود. پس هرکس از آتش دور داشته شود و به بهشت درآید، قطعاً کامیاب شده است؛ و زندگیِ دنیا جز بهره‌ای فریبنده نیست.»
English Translation
> “Every soul will taste death. You will only be given your full reward on the Day of Resurrection. Whoever is kept away from the Fire and admitted to Paradise has truly succeeded. The life of this world is only the enjoyment of delusion.”
منبع
قرآن کریم، سورهٔ آل‌عمران، آیهٔ ۱۸۵
ای انسان، یادِ پایان را مایهٔ بیداری قرار بده، نه ترسِ فلج‌کننده. فرصتِ امروز را برای کاری به‌کار بگیر که با حقیقت، محبت و مسئولیت سازگار است.
یک کارِ ارزشمند را که مدتی به تعویق انداخته‌ای انتخاب کن و بنویس:
۱. چرا انجامِ این کار برایم مهم است؟
۲. کوچک‌ترین گامِ عملی برای آغازِ آن چیست؟
۳. چه زمانی می‌توانم آن گام را بردارم؟
۴. اگر انجامِ کاملش اکنون ممکن نیست، چه بخشِ کوچکی از آن در توانِ امروزِ من است؟
اگر فرصتِ امروز را ارزشمند بدانم، کدام کارِ درست را دیگر نمی‌خواهم بی‌دلیل به تعویق بیندازم؟
صالحی‌رادنامه؛ صورتِ زنده و کاربردیِ «هستی‌شناسیِ زنده؛ نظامِ اندیشهٔ صالحی‌راد»
Salehi-Radnameh: The Living and Practical Form of “The Living Ontology: The Salehi-Rad System”
