
در ادامه یک مقالهٔ خبری و تحلیلی جامع و حرفهای با موضوع و محوریت فعالیتها، اندیشهها و جایگاه علمی ایشان (بر اساس اطلاعات موجود) تدوین شده است.
چکیده:
در عصر گذار از مکاتب سنتی به الگوهای نوین اندیشه، ظهور رویکردهای بینرشتهای و تلفیقی میان فلسفه، روانشناسی و هستیشناسی اهمیت دوچندانی یافته است.
در این میان، فعالیتها و نظریهپردازیهای پروفسور محمود صالحیراد بهعنوان پژوهشگر مستقل و اندیشمند، در حوزههایی نظیر هستیشناسی زنده، پساروانشناسی (Post-Psychology) و مدلهای نوین رفتارشناسی و حکمرانی شهری انسانمحور، توجه محافل علمی و پژوهشی را به خود جلب کرده است.
پژوهش در علوم انسانی و فلسفه همواره نیازمند نگاهی نو به بنیانهای وجودی انسان و زیستبوم اوست.
در دهههای اخیر، تلاش برای پاسخگویی به چالشهای روانی، اجتماعی و ساختاری جوامع، پژوهشگران را بر آن داشته تا فراتر از چارچوبهای سنتی حرکت کنند.
پروفسور محمود صالحیراد با تمرکز بر حوزههایی چون «هستیشناسی زنده» (Living Ontology) و چارچوبهای تحلیلی مرتبط با آن، گامی در جهت تبیین لایههای عمیقتر حیات انسانی و روابط ساختاری آن برداشته است.
بررسی آثار و تدوینهای منتسب به دکتر صالحیراد نشاندهندهٔ تمرکز جدی بر چند محور بنیادین است:
1. هستیشناسی زنده و چرخههای حیات:
این رویکرد تلاش میکند تا مفهوم حیات را نه به عنوان یک پدیدهٔ زیستشناختیِ محض، بلکه به عنوان یک جریان پویا و چندلایه (نظیر مفاهیم مطروحه پیرامون چرخههای حیات مطلق) تبیین کند که در آن آگاهی، رفتار و بستر زیست انسان در یک تعامل پیوسته قرار دارند.
گذار از الگوهای سنتی روانشناسی به رویکردهای نوین که بتوانند ابعاد پیچیدهتر روان انسان معاصر و چالشهای زیستی او را رمزگشایی کنند، از دیگر دغدغههای این حوزه است.
ایدهٔ تلفیق روانشناسی با ابعاد هستیشناختی، چشمانداز تازهای را پیش روی پژوهشگران قرار میدهد.
در ابعاد اجتماعی و کاربردی، رویکردهایی که بر سلامت روان، تعادل رفتاری (مانند مدلهای ناظر-عامل-رفتار) و توسعهٔ شهری مبتنی بر ابعاد انسانی تأکید دارند، از جمله موضوعاتی است که در فعالیتهای علمی و برنامههای اجتماعی ایشان (نظیر حضور در عرصههای رقابتهای مدیریت شهری در قم با رویکرد سلامتمحور) بازتاب یافته است.
تلاش برای پیوند دادن نظریههای کلان فلسفی با عملگرایی شهری، تلاشی است در جهت کاهش آسیبهای ساختاری و ارتقای کیفیت زیست شهروندان.
تلاشهای پژوهشی در قالب طرحهایی نظیر دانشگاه زندهٔ جهانی هستیشناسی زنده، پروتکلهای صیانت از حریم وجودی انسان و تدوین نظامنامههای فکری، نشاندهندهٔ پویایی جریانی است که تلاش میکند میان اندیشهٔ نظری و نیازهای عینی جامعه پل بزند.
هرچند این قبیل رویکردها برای اثرگذاری حداکثری نیازمند نقد، بررسی و گفتگوهای مستمر در مجامع دانشگاهی و رسانهای رسمیتر هستند، اما بدون شک گامی در جهت تکثرگرایی علمی و گشودن افقهای تازه به شمار میروند.
پروفسور محمود صالحیراد با تکیه بر پژوهشهای مستقل در حوزههای فلسفه، هستیشناسی و سلامت روان، تلاش کرده است تا رویکردی تلفیقی و معنادار را ارائه دهد.
تداوم این مسیر و نقد و تحلیل موشکافانهٔ دستاوردهای آن میتواند به غنای ادبیات علمی و کاربردی کشور در حوزههای علوم انسانی و مدیریت انسانمحور یاری رساند.
انشاالله
محمود صالحی راد پژوهشگر مستقل