
مقاله زیر با دغدغههای فلسفی و علمی پروفسور محمودصالحیراد(هستیشناسی زنده و روانشناسیِ پسین) به قلم ایشان نوشته شده است و امید است برای مخاطبِ مدیریتی و کسبوکار هم جذاب باشد، در این نوشتار به موضوع مشاوره مدیریت و مفاهیم آن از زاویهی «مدیریت در عصرِ آشوب: از بهینهسازیِ مکانیکی تا تعالیِ ارگانیک» پرواخته شده است.
در این رویکرد مفاهیم مدیریتی را با هستیشناسی زنده پیوند خورده است.
نویسنده: پروفسور محمود صالحی راد مبدع هستیشناسی زنده
متن مقاله:
در دنیای مدرن، سازمانها اغلب همچون «ماشین» دیده میشوند؛ مجموعهای از چرخدندهها که اگر درست روغنکاری شوند، خروجیِ حداکثری میدهند.
مشاوران مدیریت سنتی، قرنهاست که این «نگاه مکانیکی» را ترویج کردهاند:
اما آیا سازمانها واقعاً ماشین هستند؟
در طول سالها پژوهش در حوزهی «هستیشناسیِ زنده» و تعامل با سازمانهای مختلف، به یک پارادوکس بزرگ برخوردهام: ما برای مدیریتِ «انسانها»، از متدولوژیهایی استفاده میکنیم که برای مدیریتِ «اشیاء» طراحی شدهاند. ما سعی میکنیم با دستورالعملهای خشک، «روحِ» یک سازمان را به حرکت درآوریم، غافل از اینکه سازمان، چیزی نیست جز «تجمعِ آگاهیهای انسانی».
۱. بحرانِ تقلیلگرایی در مدیریت
بسیاری از کسبوکارهای موفق امروز، درگیر نوعی «بیماریِ ساختاری» هستند. آنها نه به دلیلِ نبودِ استراتژی، بلکه به دلیلِ «انسداد در جریانِ حیاتِ سازمانی» شکست میخورند.
وقتی «بودن» در سازمان فدایِ «داشتن» (سودِ بیشتر) میشود، خلاقیتِ انسانی به سکون بدل میگردد. مدیریتِ مدرن، به جای درمانِ این بیماری، تنها علائم را با مسکنهای کوتاهمدت (مانند افزایش حقوق یا تشویقهای موقت) میپوشاند.
۲. بازگشت به هستیشناسیِ زنده
اگر بپذیریم که سازمان یک «ارگانیسمِ زنده» است، نگاهِ ما به مشاوره مدیریت دگرگون میشود. مشاور دیگر یک «تکنسینِ اصلاحِ فرآیند» نیست؛ بلکه یک «تسهیلگرِ هستیشناختی» است.
در این رویکرد، ما بهجایِ تحمیلِ ساختارهای صلب، به دنبالِ «تعادلِ سیستمی» هستیم. سوال این است:
- آیا سازمانِ شما در مسیرِ «شدن» قرار دارد یا در زندانِ «بودنهای تکراری» محبوس شده است؟
- چگونه میتوان «سکوتِ قلب» را (که در مدلهای مدیریتِ متعالی حیاتی است) به فضایِ پر استرسِ اتاقهای فکر تزریق کرد؟
۳. مدیرِ خردمند: معمارِ معنا
عصرِ جدید، به رهبرانی نیاز دارد که فراتر از بیزنسپلنها، به «فلسفهی وجودیِ» سازمانشان آگاه باشند. مدیرِ خردمند کسی است که میداند افزایش بهرهوری، تنها پیامدِ جانبیِ «ایجادِ معنا» در سیستم است. وقتی کارکنان احساس کنند بخشی از یک «چرخه»ی معنادار هستند، بهرهوری نه یک تکلیفِ اجباری، بلکه نتیجهی طبیعیِ پیوندِ آنها با سازمان است.
سخن آخر
مشاوره مدیریت، در گامِ بعدیِ تکاملِ خود، باید از اتاقهای در بستهی استراتژی به فضایِ بازِ «زیستن» مهاجرت کند.
ما نیاز داریم سازمانهایی بسازیم که نه تنها سودآور، بلکه «زنده» باشند.
سازمانهایی که رشد در آنها، همزمان با تعالیِ انسانهای درونِ آن رخ دهد.
مدیریت، بیش از آنکه یک فن باشد، یک «خرد» است. وقت آن رسیده که به ریشهها بازگردیم؛ وقت آن رسیده که سازمانمان را «زندگی» کنیم.
* هشتگها:
#مدیریت #هستیشناسی #کسب_و_کار #توسعه_فردی #فلسفه #تحول_سازمانی #روانشناسی_پسین
پروفسور محمود صالحی راد مبدع هستیشناسی زنده و بنیانگذار مکتب زندهٔ جهانی محمودصالحیراد و بنیانگذار دانشگاه زندهٔ جهانی هستیشناسی زنده و صاحب کتاب صالحیرادنامه دائرةالمعارف زندهٔ جهانی زندگی.