شهرکی که توش زندگی میکنم تقریباً مسکونی نیست. چون که لب دریاست همهی ویلاهای اینجا تقریباً خالیه و فقط ساکنانش واسهی تعطیلات میان. جز چند تا خونواده کسی دیگهای اینجا نیست. اکثر خونهها سگ نگهبان دارن که تربیت نشدهس و به شدت هم غول پیکر و ترسناکن. من از اینایی نیستم که تا سگ میبینم قربون صدقهشون برم و غش و ضعف کنم تازه یکمی هم میترسم. در اول شهرک به آبادی نزدیکتره ولی با خونهی ما فاصله داره، در صورتی که در دومش به خونهمون نزدیکه ولی یکم پرته. یه شب میخواستم برم سوپر مارکت خرید کنم که از در دوم که همیشه رفت و آمد میکنم رفتم بیرون، تقریباً ۵۰۰متر به شدت تاریک و خلوت بود و خارج از شهر هم هست که یکم شرایط رو ترسناک میکنه. وقتی خرید کردم با خودم گفتم از اون در اولی برمیگردم بهتره. وارد شدم ولی من فقط از این راه یه بار رفتم خونه که اونم روز بود. از اونایی که خیلی از خونهها خالی از سَکَنه بود یه جاهایی خیلی تاریک بود. دیدم یه سگ ولگرد داره همراهم میاد به خودم گفتم شقایق آروم باش این ولگرده و کاری باهات نداره، سگا بو میکشن که ترسیدی سگ که ترس نداره و... در حال مکالمه با خودم بودم که یه سگ ولگرد دیگه هم به قبلی پیوست و دو تا شدن. کوچهای که باید میپیچیدم رو رد کردم و رسیدم به دریا! گیج شده بودم که دقیقا کجا باید میپیچیدم اما یادم نمیاومد. یکی دو تا کوچه رو رفتم و برگشتم ولی راهو پیدا نکردم. سگایی که دنبالم بودن انگار بو کشیدن که گیج شدم و ترس برم داشته، خودشون بهم نزدیک میکردن و خودشونو میمالوندن بهم! واقعا از ترس قلبم اومده بود تو دهنم. تو همون وضع که دنبال راه نجات بودم تو حیاط یکی از خونهها دیدم که یه خانومی هست. یه نفس راحت کشیدم و صداش کردم. در رو که برام باز زودتر از خودش سگشون دوید سمتم! ??♀️ ازش آدرس خواستم ولی انقد ترسیده بودم نمیفهمیدم چی میگه! ازش خواستم راه خروج از شهرک رو بهم نشون بده که از همون راهی که اومدم برگردم، همزمان اون دو تا سگ هم دور و اطراف میچرخیدن. وقتی دید میترسم گفت تو برو من باهاشون بازی میکنن نیان دنبالت. با تمام سرعت راهو پیش گرفتم تا نگهبانی شهرک رو دیدم. همون موقع زنگ زدم به یکی از دوستام و گفتم ۱۰ دقیقه باهام صحبت کن من برسم خونه. مجبور شدم دوباره همون راه تاریک و خلوت رو برگردم بعد از اون همه داستان! :)) خلاصه اینکه درس عبرت شد برام که دیگه اون موقع شب نرم خرید!