اینترنت قطعه و کلی کار عقب افتاده دارم! کلی گزارش کار و پروژهای که نیازه تو منابع خارجی سرچ کنم! ولی نشستم دست رو دست گذاشتم و منتظرم نت وصل شه :)) اوضاع یه جوریه که اگه واسه هر کی جز خودمون اتفاق میافتاد و کسی برام تعریف میکرد باورم نمیشد! به این فک میکنم آخرش چی میشه؟ صبح میشه این شب تاریک؟ اصلا چرا داریم زندگی میکنیم؟ به چه امیدی؟ وقتی میدونیم فردا تاریکتر از امروزه.
تو این مشکلاتی که خودم توش گیر افتادم نگرانی دوستامم دارم، کسایی که دورن، خارج از ایرانن و حتی کسایی که داخل ایران ولی فاصلهشون خیلی زیاده. همهش میگم الان خوبه؟ الان که دل تنگه ولی راه ارتباطی نداره چی؟ واقعا لعنت به این زندگی که ما توش گیر افتادیم...