ویرگول
ورودثبت نام
ساجده رضادوست
ساجده رضادوستدانشجوی ارشد آسیب شناسی و حرکت اصلاحی ویژه
ساجده رضادوست
ساجده رضادوست
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

فریاد هایی که در گلو میماند..

سوتک _دکتر علی شریعتی
سوتک _دکتر علی شریعتی


نمی دانم پس ازمرگم چه خواهد شد
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم
چه خواهد ساخت
ولی بسیار مشتاقم
که ازخاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد
به دست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز پی در پی
دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدین سان بشکند در من
سکوت مرگبارم را.

اگر توی یک منطقه ی جغرافیایی با من باشید حتما بعض و فریاد های زیادی رو خفه کردین حتما متحمل بار سنگینه تلخی و بی عدالتی این روزا هستین فریادی که شنیده نمیشه رنجی که دیده نمیشه و قرار هم نیست بشه انگار.

با این شعر دکتر شریعتی خیلی احساس همدردی کردم بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازند ....


۷
۰
ساجده رضادوست
ساجده رضادوست
دانشجوی ارشد آسیب شناسی و حرکت اصلاحی ویژه
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید