
نمی دانم پس ازمرگم چه خواهد شد
نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم
چه خواهد ساخت
ولی بسیار مشتاقم
که ازخاک گلویم سوتکی سازد
گلویم سوتکی باشد
به دست کودکی گستاخ و بازیگوش
و او یکریز پی در پی
دم گرم خودش را بر گلویم سخت بفشارد
و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد
بدین سان بشکند در من
سکوت مرگبارم را.
اگر توی یک منطقه ی جغرافیایی با من باشید حتما بعض و فریاد های زیادی رو خفه کردین حتما متحمل بار سنگینه تلخی و بی عدالتی این روزا هستین فریادی که شنیده نمیشه رنجی که دیده نمیشه و قرار هم نیست بشه انگار.
با این شعر دکتر شریعتی خیلی احساس همدردی کردم بسیار مشتاقم که از خاک گلویم سوتکی سازند ....