
بعد از هرودوت و توسیدید باید از گزنفون گفت، مورخ و نویسنده اهل آتن. داریم آهسته آهسته به سقراط و افلاطون نزدیک میشویم. گزنفون همعصر و همنشین سقراط بود و در مورد او چهار کتاب دارد. در گیر و دار یافتن این چهار کتاب هستم تا علاوه بر اینکه دفاعیه سقراط و ضیافت را که گزنفون نوشته است با همین نوشتهها از افلاطون مقایسه کنم، اینجا هم از طرز نگاه گزنفون به سقراط بنویسم؛ پس این موضوع بماند برای زمانی که آن آثار را یافتم و خواندم (که دور و دیر هم نیست آن روز).
اما گزنفون سه اثر تاریخی شاخص دارد:
کتاب سوم از دو سو مرا به خود میخواند، اول اینکه آموزش و پرورش دغدغه ذهنی من است و دوم اینکه کوروش شخصیت جذاب و مرموزی برایم است و چه بهتر از اینکه کسی این دو را در هم تنیده و به من تقدیم کند! البته که درباره نگارش کسالتبار این کتاب و ادغام شدن واقعیت و تخیل بسیار شنیدهام ولی هر چه باشد به خواندنش میارزد.
قطعاً درباره کتاب آناباسیس و کوروپدیا به زودی خواهم نوشت ولی فعلاً به سراغ نمایشنامهنویسان این عصر خواهم رفت.