ویرگول
ورودثبت نام
ساحل مرتضوی
ساحل مرتضوینوشتن است که من را "من" نگه می‌دارد.
ساحل مرتضوی
ساحل مرتضوی
خواندن ۲ دقیقه·۲ سال پیش

13.به ظرفیت مغز بیچاره‌ات هم فکر کن!

مدتی بود که مطالب جذابِ شنیداری و خواندنی را به پوشه‌ی «در برنامه» منتقل و راه را برای به تعویق انداختنشان هموار می‌کردم. دیروز در جلسه‌ی هفتگی‌مان از من پرسیدند که فلان مطلب را شنیدید؟ گفتم خیر! پرسیدند بهمان مطلب را خواندید؟ گفتم متاسفانه خیر!

و واقعا شرمنده شدم. یاد آمد که وقتی برای گروههای دوستانه مطالبی آماده می‌کنم و بازخوردی از آنان نمی‌بینم چقدر حالم گرفته می‌شود! پس امروز به جبران تعویق‌ها شروع کردم به بررسی مطالب آن پوشه‌ی کذایی.

چشمتان روز بد نبیند در چنان چاهی افتادم که فکر می‌کنم چند سالی برای بیرون آمدنم فرصت لازم است! چه شد؟ می‌گویمتان!

صوت جلسه‌ای را گوش دادم که هر جمله‌اش مرا به عجب گفتن واداشت و هر چه جلوتر رفتم بیشتر جذب شدم و لذت بردم. اگر خواننده مطالبم بوده باشید می‌دانید که علم و ادبیات و فیلم و صدالبته کارتون و فلسفه مجمع‌الجزایر علاقمندی‌هایم است و باورم نمیشد که سخنران جلسه در همه‌ی این جزایر قدمی زد و پرچمی نصب کرد، به این نشان که بعداً سری به این قسمت از جزیره بزن!🥴

احساس کردم مدام ایده‌ها و حرفها و تحلیل‌های جذاب و جدید به ذهنم می‌رسد. حیف که دستم به دوستانم نمی‌رسد و مشغله داشتن آنها مانع می‌شود که در همان لحظه‌ای که احساس می‌کنم فوران اندیشه‌هایم در حال شکافتن سقف است، تلفن را بردارم و سقف را نجات دهم. البته شاید باید بگویم همین مانع، جان و گوش دوستانم را از صدای ضربه‌وار هیجان بی‌مزه‌ی من نجات می‌دهد.😁

رفتم سراغ مطلب بعدی! جلسه‌ای بود بر همان سبک و سیاق. فقط چون سخنران جلسه، یار جلسات هفتگی‌مان است حرف‌هایش را قبلا لقمه لقمه چشیده بودم و مغزم با آن بحران فوران روبرو نشد.

بله دیگر بعد از آنها نوبت به مطلب سوم رسید. متنی بود 30صفحه‌ای، خوشخوان و پرشور. ولی بعد از 10صفحه خواندن مغزم ‌Error داد! کاش به این خطا دادن بسنده می‌کرد. ناگهان خودم را دیدم که در حال جستجو برای ادامه تحصیل هستم!

همسرجان که به خانه آمد و صفحه جستجویم را دید خنده‌اش گرفت! آخر او مدتهاست در گوشم می‌خواند که پس دکتری چه شد؟ و هر بار من می‌گویم آموزش عالی را دیگر نمی‌خواهم.

حال با این تناقض جدیدم چه کنم؟ که هم ناگهان دلم بهانه‌ی تحصیل دانشگاهی گرفته است و هم در همین زمان از هر چه دانشگاه و آموزش عالی است بیزار است. این است که می‌گویم در چاهی سالیانه! افتاده‌ام که به هر ساز دلم برقصم چند سالی تا فراغت فاصله دارم.

توصیه: اگر شما هم مثل من هستید و جنبه و ظرفیت سیل اطلاعات را ندارید، بیخود برای خودتان ماجرا نسازید و به همان جویبارهای گاه گاه اکتفا کنید! 🙄
آموزش عالیادامه تحصیلاطلاعات
۱۲
۵
ساحل مرتضوی
ساحل مرتضوی
نوشتن است که من را "من" نگه می‌دارد.
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید