
شاید این پست را فردا تکمیل کنم ولی امشب فقط برای پاره نشدن زنجیره مینویسم: دوستانم را دیدم، گپی دخترانه زدیم و شامی و قدمی و روانهی خانه شدیم. و حالا خواب در حال کشیدن من به دنیای خودش است.
تا فردا
دیشب هم خیلی خسته بودم و هم نت درستی نداشتم در نتیجه فقط به نوشتن چند خط اکتفا کردم؛ امروز میخواهم کمی از دیروز بگویم😂
من آشنایان زیاد و دوستان معدودی دارم، از سویی دچار یک مرض غیرمنطقی هستم که دوست دارم همهی دوستانم با هم آشنا باشند! بر اثر همین مریضی مدتهاست تصمیم داشتم سبا را با دو تا از دوستانم آشنا کنم تا اینکه دیروز این اتفاق افتاد. جالب بود. خونگرمی و خوش مشربی هر سه اتفاق خوبی بود. البته نمیدانم تا چه حد بچهها با هم رودربایستی میکردند ولی در کل حس و حال خوبی حاکم بود. کل ماجرا یک شام و بود و یک پیادهروی کوتاه تا مترو ولی دلچسب بود.
لحظات در بیرون روی محور زمان حرکت میکنند. میآیند و میروند و عرض خاصی ندارند بلکه تنها طول میکشند؛ اما لحظات در درون از قوانین دیگری پیروی میکنند، بعضی لحظهها آنقدر کمعمق میشوند که محو میشوند و برخی دیگر چنان عمق میگیرند که ابعاد طول و عرضشان جابجا میشود! لحظاتی که بدون تلاش خاصی و صرفاً به علت حضور افراد زیباست برای من عمیق است.
شاید خیلی احساساتی به نظر برسم، درحالیکه نیستم، ولی این واقعیت است که داشتن دوستان خوب در این روزها شبیه معجزه است. قبلتر معیارم برای خوبی خیلی سختگیرانه بود و البته خودخواهانه؛ ولی این روزها معیارم تغییر کرده است. اینکه کسی با رفتار و کلامش آزارت ندهد، اینکه کسی برای تو وقت بگذارد، اینکه بگوید و بشنود، اینکه تو را کوچک و خودش را بزرگ نکند، طعنه نزند، دروغ نگوید، مسخره نکند، اینها و شمار زیادی از افعال سلبی دیگر میتواند یک نفر را در دستهی خوبها بنشاند.
اگر کسی باوجود خستگی کار و راه دور حاضر میشود برای دیداری کوتاه از وقت و توان و مال خود هزینه کند زیبا نیست؟
دوستانم دیروز با یکدیگر دوست شدند و مثل اغلب اوقات من احساس کردم آنها برای هم دوستان بهتری هستند تا من برای آنها و این حس شاید در بیان تلخ به نظر برسد ولی برای من زیباست که اطرافم آدمهای بهتر از خودم حضور دارند.
من از توجهات کوچک و هدیههای بیدلیل و اظهار محبتهای ناگهانی ذوقزده میشوم.این مقدار از ذوقزدگی هیچوقت از عهدهی هدیههای بزرگ و مناسبتی و خرجهای کلان برنمیآید. دقیق نمیتوانم بگویم چرا ولی شاید یکی از دلیلهای مهم این است که بیدلیلها بیشتر از ته دل هستند تا مناسبتیها و دلیل دیگر اینکه کمخرجترها و کمزحمتتر ها همیشه برایم خوشمزهترند. مثلا تولدی که فقط با یک کیک باشد بیش از جشن عروسی شادم میکند.
بر همین اساس سبا همواره مرا ذوقزده میکند، همین الان چشمم به قاب گلدوزیشدهای افتاد که روزی برایم آورد، چند روز پیش یک کتاب برایم خریده بود و دیروز هم یک نوشیدنی جذاب! اهمیت و دوست داشتن مگر چیست جز اینها؟ ممنون از سبا و حضور پر عمقش.