ویرگول
ورودثبت نام
Sahandmolaei
Sahandmolaei
Sahandmolaei
Sahandmolaei
خواندن ۱ دقیقه·۴ سال پیش

مردپستچی

شب‌بود‌مهتاب‌دراسمان‌می‌درخشید‌ستاره‌ها‌هم‌به

پیشوازاسمان‌رفته‌بودندخانه‌ام‌بالای‌تپه‌ای‌بعدازظهر

تمام‌بم‌رامی‌دیدم‌لرزشی‌خفیف‌برجسم‌خاکی‌زمین

شنیدم‌لرزش‌لحظه‌به‌لحظه‌بیشترشدتخت‌خواب‌چوبی

قدیمی‌امبه‌لرزه‌افتاد‌صدای‌دادوهوارمردم‌رااز و شنیدم

اماتن‌شیشه‌ای‌پنجره‌نمی‌گذاشت‌که‌صداهارابه‌وضوح

بشنوم‌به‌خواب‌رفته‌بودم‌که‌صدای‌هراسان‌ده‌هاکودک‌را

می‌شنیدم‌کم‌کم‌صبح‌شروع‌شد‌سواردوچرخه‌ام‌شدم‌یک

دوچرخه‌که‌قبلا‌ازشهرکرمان‌خریده‌بودم‌ازتپه‌پایین‌آمدم

سکوتی‌سردبین‌نخل‌ها‌استوارجاری‌بودازجاده‌خاکی‌عبور

کردم‌گردوغبارراازبالای‌تپه‌دیدم‌پس‌لرزه‌هانامردکارخانه

خشتی‌ام‌راساخته‌بودندبه‌روستا‌رسیدم‌مردم‌داروهای

می‌کشیدند‌مردی‌گریان‌به‌من‌گفت‌که‌باید‌بروین‌برادر

مجروحش‌راسوارماشین‌کرد‌وخواست‌که‌به‌بیمارستان

برسانیم‌ظاهرروستا‌عجیب‌بودشبیه‌روستاباصفایی‌بود

که‌دوران‌سربازی‌ام‌دررودبارگذرانده‌بودم‌اضطرابی‌آتشین

دردرونم‌احساس‌می‌کردم‌نکند‌بم‌هم‌به‌سرنوشت‌رودبار

گرفتارشده‌بود‌پدال‌زنان‌ازکوه‌ودشت‌عبورمی‌کردم‌که‌به

بم‌رسیدم‌گردوغبار،خانه‌هاویران‌شدهوسرنوشت‌تلخ

سایه‌شوم‌زلزله‌بر‌چهره‌شهرگسترده‌شده‌بودنمی‌دانم

شاید‌ده‌هابارخواستم‌ازشهربه‌روستابروم‌اما‌نمی‌شد‌باید

مردم‌زخمی‌ومجروح‌رابه‌شهر‌می‌رساندم‌اما‌دربعدظهر

زمستانی‌ان‌روزبه‌روستا‌امدم‌بالا‌تپه‌رفتم‌میان‌خروارها

خشت‌وخاک‌کیف‌نامه‌رسانی‌رابرداشتم‌به‌روستاها فتم

ننه‌فاطمه‌که‌پسرسربازش‌اززاهدان‌نامه‌رسانده‌بود.حالا

دربیمارستان‌بستری‌بود‌مشدی‌حیدر‌که‌برادرش‌ازبوشهر

نامه‌رسانده‌بودراهم‌با‌دوچرخه‌ام‌به‌بیمارستان‌رساندم

سعید‌پسرک‌پنج‌ساله‌هم‌حتما‌منتظر‌نامه‌پدرش‌بود‌که‌از

ایلام‌برایش‌بیاوردیا‌مشد‌حسن‌که‌منتظر‌بود

پسردانشجویش‌ازفرنگ‌برایش‌نامه‌بیاوردهمه‌درزیراوار

بودندیادربیمارستان‌غروب‌سردزمستانی‌ازراه‌رسید‌ومن

هم‌پرازنامه‌ها‌اطرافم‌سابقه‌نداشت‌که‌روزی‌پرازنامه‌به

خانه‌برگردم‌من‌گاهی‌تمبروپاکت‌هم‌می‌فروختم‌

تمبرهایی‌رااززیرخاک‌پیدا‌کردم‌تصاویرجاهادیدنی‌ایران

درروی‌تمبرها‌وجود‌داشت‌باخود‌گفتم‌ایاارگ‌بم‌هم‌زمانی

روی‌یکی‌ازتمبرها‌حک‌خواهد‌شد؟تمبرهایی‌راپیداکردم

سعیدازاین‌تمبرها‌خیلی‌دوست‌داشت‌صبح‌شد‌وازخانه

ویران‌شده‌ام‌بیرون‌امدم‌بالگردی‌ازروی‌سرم‌عبورکردتا

امدادرسانی‌رادیدم‌گفت‌:سلام‌اقااینجاکجاست‌گفتم:

اینجا‌روستا‌هستش‌چیکارداری؟_ماازیزداومدیم‌امداد

رسانی‌امادیشب‌ماشینمون‌پنچرشد‌_خوب‌بیا‌درستش

می‌کنم‌من‌دوچرخه‌هم‌دارم‌یک‌دفعه‌جاپاپوتین‌اش‌را

دیدم‌وبرگشتم‌وخود‌پوتینش‌رادیدم‌گفتم:توجبهه‌رفته

بودی؟گفت:این‌پوتین‌بسیج‌هستش‌من‌ازبسیج‌اومدم

همگی‌ماشین‌راپیداکردیم‌چرخش‌راعوض‌کردیموبه‌راه

افتادیم‌ماشین‌وانتی‌بود‌همه‌مجروحان‌زلزله‌روستارا

پشت‌وانت‌گذاشته‌بودیم‌وسرم‌به‌همه‌زده‌بودیم‌رادیو

جیبی‌اش‌رابرداشت‌وان‌راتنظیم‌کرد‌صدای‌رادیو‌می‌گفت:

بنا‌به‌اخبار‌رسیده‌ازشهربم‌دیروززلزله‌ای‌به‌بزرگی۶/۷دهم

ریشترشهربم‌رالرزاند‌ورادیوناگهان‌صدای‌خش‌خشی‌داد‌و

صدایش‌قطع‌شدشب‌به‌بالا‌ی‌تپه‌رسیدیم‌وازانجا‌صدای

رادیو‌به‌گوش‌می‌رسید‌که‌صدای‌زنی‌گریان‌راشنیدم‌که

می‌گفت:اقا‌من‌یه‌برادردارم‌پستچی‌هستش‌توبم‌بود‌اما

مدتی‌هستش‌ازش‌خبری‌نداریم‌من‌رامی‌گفت‌

می‌خواستم‌ازروی‌همان‌تپه‌دادبزنم‌منم‌منم‌محمود‌

پستچی‌روستا‌صبح‌روزبعد‌از‌تپه‌پایین‌امدم‌به‌مدرسه

ویران‌روستا‌رسیدم‌ازان‌جا‌چرخی‌زدم‌ویک‌راست‌به‌سمت

نخلستان‌هارفتمواردارگ‌بم‌شدم‌همه‌جا‌ویران‌بوداین

ارگ‌خشتی‌کاملا‌ویران‌شده‌بودبه‌روستا‌برگشتم‌که‌بهورز

روستارادیدم‌اوراسواردوچرخه‌کرده‌وبه‌خانه‌بهداشت‌

رساندم‌احمد‌بهورزروستا‌بودزیرخروارهاخشت‌وگل

وسایل‌اوراپیداکردیم‌به‌کتابخانه‌روستارفتم‌وهرچه‌کتاب

بودرااوردم‌بالای‌تپه‌وتنها‌سرگرنی‌من‌خواندن‌این‌کتاب‌ها

بودب گشتم‌روستا‌خلوت‌بود‌گه‌صدای‌ضعیف‌چندبچه‌را

شنیدم‌انها‌رادیدم‌گفتم:سلام‌من‌اقای‌پستچی‌هستم

پس‌چراگریه‌می‌کنید‌یکی‌ازانها‌که‌ازهمه‌بزرگتربودگفت:

ما‌مدرومادرامون‌روگم‌کردیم_اینها‌کی‌هستند؟

_یکیشون‌پسرخالمه‌یکیشون‌دخترخالمه‌یکیشون‌هم

پسرعمه‌من‌هستش‌انهارابه‌بالای‌تپه‌بردم‌شب‌همگی

کناراتش‌داغ‌به‌خواب‌رفتیم‌تلویزیون‌شکسته‌ای‌راپیدا

کردم‌که‌کارنمی‌کرد‌فکری‌به‌ذهن‌من‌خطورکرد‌شیشه

تلویزیون‌شکسته‌بودچندعروسک‌اززیراوارپیداکردم‌وبا

انها‌نمایش‌عروسک‌گردانی‌ازپشت‌تلویزیون‌کردم‌وانها‌

هم‌تلویزیون‌راتماشا‌می‌کردندازازمایشگاه‌مدرسه‌ویران

شده‌یک‌ذره‌بین‌پیداکردم‌تکه‌هایک‌جعبه‌چوبی‌راپیدا

کردم‌انهارابا‌میخ‌به‌هم‌چسباندم‌وجای‌دایره‌ای‌مانند‌برای

ذره‌بین‌بااره‌بریدم‌وذره‌بین‌راباچسب‌به‌جعبه‌چوبی

چسباندم‌با‌باچندوسیله‌دیگرمثل‌فانوس‌اپارات‌ساختم

وبرای‌بچه‌هافیلم‌گذاشتم‌برایشان‌کتاب‌خوانی‌کردم‌و

الفبا‌یاددادم‌وازداخل‌خانه‌ویران‌شده‌معلم‌روستابا

اجازه‌اش‌کتاب‌هایش‌رابرداشتم‌اینک‌عیداست‌وبچه‌ها

می‌توانند‌بخوانند‌وبنویسند‌داخل‌چادر‌سفید‌نشسته‌ایم

سفره‌هفت‌سین‌پهن‌است‌وامدادگررادیو‌اش‌راهم‌آورده

است‌خانواده‌ام‌هم‌باماشین‌امده‌اند‌وهمگی‌درچادردعا

تحویل‌سال‌رامی‌‌خوانیم

۱
۰
Sahandmolaei
Sahandmolaei
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید