گر چله نشینی تو در این بزم و تماشا
هر شب شب قدر است و هر شب شب یلدا
آن راز سر به مُهر که مهدی به کس نگفت
دیدم که دوش شرح بدادی به مسیحا
کم مانده که در آینه عرش ببینی
عکس رخ مهدی زده بر گنبد مینا
مجنون به جز از روی صنم چشم ببندد
گر پاک شوی رخ بکند یوسف زهرا
خاموش مصطفی و بزن پرده عدم
دیوانه باش و جامه بدر در غم لیلا