گذشتی از جوانی ات،زِ خود تا ما بیاساییم
فرو رفتی به درد و رنج،که ما از درد برپاییم
نه لب تر کردی زِ خواهش،نه دل بستی به آرامش
تو شبها بی صدا سوختی،که ما در نورِ فرداییم
دلت در سوز و جان در کار،تنت خسته ولی خوشحال
که ما از عشق تو امروز،بلند و با شکیباییم
تو دریایی بدون مرز،پر از مهر نجیبانه
و ما چون موج هایت،همیشه پابرجاییم