
از دهه ی شصت زیاد گفته شده
از نسل سوخته،از نسلی که نسل گذار بود
از موشهای آزمایشگاهی که همه چیز رویشان امتحان شد
از نظام آموزشی تا بازار کار
وقتی به خاطر دوران جنگ تحمیلی ،تبلیغ برای بچه دار شدن از سمت دولت شدت گرفت
و نتیجه شد یک نسل که بیشتر جمعیت ایران را تشکیل میدهند
بیش از ۲۰ درصد جمعیت کل ایران!!!
نزدیک به ۱۷ میلیون نفر
چیزی که مشخصه ما
مدارس شلوغ را تجربه کردیم
روی هر نیمکت ۴ نفر!
کلاسهای ۴۰ تا ۵۰ نفری
رقابت بالا
کنکور و پشت کنکوری ها به خاطر حجم زیاد دانشجو
و بعد بازار کار و بیکاری ها
و حتی ازدواج های عجیب
گفتنی ها برای این نسل به قدری زیاده که به راحتی میشه در موردش کتاب نوشت
نسلی که همین چند سال گذشته به خاطر وجودشون ایران جوان ترین کشور جهان بود
یک پتانسیل عالی برای اینکه کشور صد سال به جلو حرکت کند
اما....
بیشتر مطلبی که قصد دارم بنویسم در مورد این است که
مثل رنگهای مداد رنگی
اگر نسل دهه ی شصت همگی به خاطر خاطرات مشترک زیادی که دارند همه یک رنگ خاص مثلا آبی باشند
ولی چیزی که توجهم را جلب کرد،مثل همان رنگ های مداد رنگی،خود رنگ آبی هم، از آبی پر رنگ تا آبی کم رنگ چندین مدل رنگ دارد
این را دوستانی که نقاش هستند بهتر متوجه میشوند
یعنی بین کسی که سال ۶۰ به دنیا آمده
و کسی که سال ۶۹ به دنیا آمده
با وجود شباهتهای بیشمار در دهه ی شصت
اما تفاوتهای عمده هم موجوده
میزان سوختگی این نسل از ابتدا (سال۶۰)هر چه به سمت دهه ی ۷۰ میرود خوشبختانه کم تر میشود
هر چند همه در نهایت در یک طیف رنگی هستیم (ما دهه شصتی ها)
نسلی که از گذشته ی ایران در وجودش دارد(به واسطه ی پدر بزرگ و مادربزرگها)و زندگی در کنارشان و دیدن طرز فکرشان
تا دیدن عکسهای تلسکوپ هوایی جیمز وب
و استفاده از تکنولوژی در حال پیشرفت
همیشه خودش را آپدیت میکند
مثل یک دستگاه قدیمی با کاربری عالی که به روز رسانی های جدید را همه را ساپورت میکند،گاهی قطعات دستگاه خودش را تعمیر و یا حتی تعویض میکند!
با تمام این حرفها
شباهت ها
تفاوت ها
باز هم بعید میدانم دیگر نسلی مثل دهه ی شصت به ایران تا مدتهای زیادی بیاید
نسلی که با تمام کمبودها ،در گوی رقابت با جهان مدرن کم نیاورد و کمرش خم نشد
هر چند به خاطر همین کمبودها
مشکلات فراوانی هم داشته
و از خیلی جهات از نسل های بعدتر خود به شدت عقب تر است
من خودم از دخترم که یک دهه نودی است ،هر روز یاد میگیرم
از دوستان دهه ۷۰ یا ۸۰ که دارم
خیلی یاد میگیرم
به نظرم اونها توی خیلی مسائل از نسل ما کیلومترها جلوتر هستند
ولی هر کس خواست کوله بار انواع تجربیات را داشته باشه
یه رفیق دهه شصتی پیدا کنه
اونا از یک قرن تاریخ ایران، تجربه را حمل میکنند
همان موشهای آزمایشگاهی که با کلی زخم، زنده مانده اند