رشد ،همیشه صدا ندارد،مثل ریشه ای که در تاریکی خاک،آینده را میسازد
(سعید صالحی)
کسی که درد را میفهمد همیشه مهربانی را آرام و بی صدا خرج میکند
ادمی که از درون زندانیست،دنبال کلید نمیگردد،
دیوارها را میپرستد