
وقتی قلب و ذهنت با هم منسجم نیستند، تنها چیزی که شاید بتونه بهت کمک کنه یه جرقهزن هست.
نیاز داری یه چیزی به زندگی بیطعم و مزهات شور ببخشه.
چی بهتر از هنر؟
آدمی زادهی هنره و بدون هنر «روان» انسان قادر به تحمل این جسم خاکی نیست.
کلمهی هنر برای من این پنج تا تداعی رو به همراه داره: کتاب.فیلم.موسیقی.نوشتن.عکس
میخوام از هر کدومشون براتون بنویسم:
1
نوشتن
زمانی که مینویسی، نه تنها از سرعت تفکرت میکاهی، بلکه خودت را مجبور میکنی که به تک تک کلماتت فکر کنی. همین کاهش سرعت کمکت میکنه که بتونی راحتتر تفکر کنی.
من از نوشتن برای شکلدهی «پرسش» و طراحی و تعریف «پروژه» شخصی استفاده میکنم. دوست دارم در این مورد یه نوشته جدا بنویسم.
2
کتاب
آدمی وابسته به جمله است.
حداقل برای من که این شکلیه: «من آدم جملهام».
جملهها اینقدر برای من حیاتی هستند که اگه یه نفر ترکیب درستی از جملات رو به کار ببره، من واقعن مریدش میشم.
و کتاب این فرصت رو برای من فراهم میکنه که شاهد شنیدن جملههای درونی دیگران باشم. نویسندههایی از سرتاسر دنیا که درونیاتشان را برای من آشکار میکنند و این امکان را برای من فراهم میکنند که وارد دنیایشان شوم.
3
موسیقی
وقتی چشمات رو میبندی، با اینکه نمیبینی، اما وارد دنیای دیگری میشوی که مرزهای بینهایتی برای همراه کردن تو با خودش دارد. در اینجا منظورم «موسیقی کلاسیک» است، یعنی موسیقی که بر روی آن متنی خوانده نمیشود و این اجازه رو به تو میدهد که خودت قضاوتش کنی.
4
فیلم
اگه سریال یا فیلم درست رو پیدا کنی، به طوری که با احساسات و خلق (mood) ات همخوانی داشته باشه، تجربهای خواهی داشت توصیفناپذیر. فیلمها این فرصت رو برای انسان فراهم میکنند، که آدمی، دیگری را بیپرده به قضاوت بپردازه، کاری که کتابها هم میتوانند انجام دهند، اما با این تفاوت که از جلوه و آهنگها فیلمها برخوردار نیستند.
5
عکس
معجزهای که در عکسها نهفته است، شبیه نیروی هست که در نوشتن است. همان طور که نوشتن بهت اجازه میده به تک تک کلماتات، فکرکرده نقش بدهی، یه عکس خوب هم میتونه تبدیل به یه فیلم متحرک در ذهنت بشه که بهت اجازه میده تا چیزهایی رو دوباره به یاد بیاری که زمانی از یاد برده بودی.
به نظر میاد برای هر کدام از این پنج تا باید یه نوشته جدا بنویسم.
دوست دارم نظرتون رو در مورد هر کدوم بدونم.
1405/06/30 - Monday - September 21, 2026 - 07 : 34 : 23 PM