
ساعت ۳:۰۸ دقیقه مغزم به مانند اینکه در نقطهای از زمان و مکان گیر کرده باشد، بلند بلند از استرسش نسبت به آینده برایم میگفت. اینکه قرار است با این وضعیت گرانی تا آخر تنها بمانیم و این حرفا.
دستبردار نبود و از خر ملانصرالدین هم پیاده نمیشد.
گفتم: اللهاکبر، بیخیال هم نمیخوای بشیها، مگه خمیازهام رو نمیبینی.
گفت: همینه که هست، تو بیداری سرکوبم میکنی، مجبورم تو خواب شیرفهمت کنم.
گفتم: بیا و بیخیال ما شو. همینطوری هم خوددرگیریهایم کم نیستن. تو نمیفهمی در رابطه بودن یعنی چه؟ تو اصلا نمیفهمی دختر بودن یعنی چه؟ آخه من چطوری برات بگم که هنوز زخمیام. که انگار تو زمان گیر کردم و در آذر ۱۴۰۳ به سر میبرم.
گفت: آقا رو. کیس قبلی الان دوستپسر داره. تو اصلا براش مهم نیستی. تره هم برات خرد نمیکنن.
نمیفهمی gone is gone داداچ you need to move on
گفتم: نمیخوام. نمیفهمی قلبم داره آتیش میگیره. تو اصلا از عشق چی میدونی که با چنین لحن تلخی با من حرف میزنی.
گفت: نه انگار نمیخوای بیدار بشی. ببین من باید یه سیستم رو بچرخونم، در مقابل میلیونها مسئولم، تو که یکیاش. با این دست فرمون که تو میرونی هممون از باغ رضوان سر در میاریم.
گفتم: خب میگی چی کار کنم؟
گفت: این همه کیس، یکی دیگه. دختر که کم نیستن.
گفتم: ارتباط زمان میبره، یه شبه که آشنایی اتفاق نمیافته، نیازه اون آدم به دلم بشینه. چرا همه چیز رو ماشینی میبینی.
گفت: اینطوری که ... میشیم یا به ... میریم.
گفتم: بعید نیست.
گفت: فقط همینو رو داری یکی. همین. واقعا نفهمی یا خودت رو به نفهمی میزنی، آقا، قبلی گفته: «نمیخواتت و دیگه احساسی بهت نداره.» به همین سادگی و خوشمزگی.
گفتم: دروغه. دروغ. من نمیتونم باورش کنم. اینطوری دنیام میره زیر آب.
گفت: همین الان هم زیرآبیم اما خبر نداری.
گفتم: منو فشاری نکن، کار دستت میدما.
گفت: ارواح ...ات. اگر این دفعه بخوای منگل بازی دربیاری، خودم انتقالت میدم تیمارستان.
و من اما سکوت کردم و چیزی نتوانستم در جوابش بگویم.