
هر کسی نیاز داره، گاهی همه چیز رو از اول شروع کنه.
من هم استثنا نیستم. هر از گاهی به بنبستهایی میخورم که فکر میکنم این یکی دیگه «انتهای کار منه.»
نمونهاش همین دیشب. قاطی کرده بودم و مخم اِرور میداد.
در خوانش مطلب هم سرعتم افول کرده بود.
تصمیم به Give Up گرفته بودم اما الان سر و مرو گنده نشستم پشت میزم و دارم این متن رو مینویسم.
به واقع که در عجبم که «آیا من فقط به خواب نیاز داشتم یا گذر زمان؟»
هر چه که بیشتر میگذره به معجزه خواب خوب پی میبرم.
وقتی در حال نوشتن بودم جمله آراس به لیلا در سریال Daha 17 برام تکرار میشد: «از نو شروع کن لیلا.»

از اونجایی که من از هدیه دادن و هدیه گرفتن کتاب اکلیلی میشوم، وقتی آراس به لیلا کتاب هدیه داد، گاوذوق شدم.
خب برای اینکه تنهاخوری نبوده باشه، کتاب شعری که لیلا هدیه گرفته و شعری که به آن اشاره شده بود را برایتان میآورم.
این شعر نوشتهی آکگون آکووا (Akgün Akova) در کتابی با عنوان «مثل نام زنانی که دوستشان دارم» (Sevdiğim Kadın Adları Gibi) در سال 2018 منتشر شده است.
هر چیز را از نو آغاز کن لیلا
حتی اگر قایقهای کاغذیات،
که تمام کودکیات را بارشان کردهای،
در باران خیس بخورند و از میان بروند.
هر چیز را از نو آغاز کن لیلا.
مثل ماهیای که برای بیرون انداختن نیزههایی که خورده،
از آب میجهد؛
مثل رنگینکمانی رنگپریده
که دوباره رنگها را یاد میگیرد؛
مثل قطاری فراموشکار که به ایستگاه برمیگردد
تا مسافرانش را سوار کند.
هر چیز را از نو آغاز کن.
هر چیز را از نو آغاز کن لیلا.
دوباره افسانههای هزار و یک شب را بگو،
از همان جایی که شهرزاد رهایش کرد،
وقتی از بردهای حامله شد.
با پاهای شکستهات،
روی رشتهی فولادی زندگی راه برو.
به اجاق خاموشِ امید، کبریتی دیگر بکش.
که قلب او بادی سرخ است که از آتش گذشته.
هر چیز را از نو آغاز کن لیلا.
موهایت را بلند کن،
که خواهرِ راه بغدادند.
از فراموشنشدنیترین جای وجودت،
نوازش کن عاشقت را.
و زبان یخزدهاش را در دهان بگیر.
یادت باشد؛ زمستان هم در شبی،
بالهای یخزدهاش را باز کرد از عشق.

از اونجایی که مرضِ خوندنهمهچیزبهانگلیسی رو دارم، گفتم نسخهی ترجمهی انگلیسیاش رو برایتان بیاورم، شاید شما هم به مرض من دچار باشید.
Start everything anew, Leyla
Even if the paper boats you loaded with your childhood are soaked and lost in the rain,
start everything anew, Leyla.
Like a fish leaping to cast out the harpoons it has swallowed,
like a faded rainbow learning its colors all over again,
like a forgetful train turning back to pick up its passengers,
start everything anew.
Start everything anew, Leyla.
To tell the tales of the Thousand and One Nights,
from the very place where Scheherazade left off
because she got pregnant by a slave,
to walk on the steel thread of life, with broken feet,
to strike one more match against the dying stove of hope,
for her heart is a crimson wind that has passed through fire.
Start everything anew, Leyla.
To not grow your hair, which is a sibling to the road to Baghdad,
to not caress your beloved from the most unforgettable of places,
and to not take his frozen tongue into your mouth,
remember, winter had once unfrozen even its frozen wings in a single night of love.
نظرتون رو در مورد این سکانس از فیلم رو برای من هم بنویسید.
شما وقتی به بنبست میرسید چه واکنشی نشان میدهید و چطوری به روتین قبلی برمیگردید؟
Tuesday, Mehr 14, 1405 AP - 09 : 23 : 10 AM