پنجره! واقعا اسمش از کجا میاد؟ از پنجه؟ نه معنی نمیده. شاید از پنچر میاد؟ مسخرست. شایدم پنجتا راه که میشه پنجرَه و بعدها شده پنجرِه. نه نه این از اون کلمهها نیست که بشه از چند قسمت کردنش به معنیش رسید. هر چی که هست یکی از زیباترین اختراعات بشریه! شاید هم اصلا اختراع نبوده و در واقع یهجور بدیهی بوده که وقتی دیوار میسازیم نباید خودمون رو کاملا از بیرون جدا کنیم پس چیکار کنیم؟ هم دیوار میسازیم و هم یه راهی به بیرون باز میذاریم و اون راه یه دریچه بوده که اسمش شده «پنجره».
ورودی پنجره چیه؟ نور و شاید باد .. ممکنه بعضی وقتها هم بارون باشه و حتی حشرات هم پنجره خونهها رو به عنوان دروازه خوشآمدگویی میبینن! مثلا پشهها روزها برای خودشون میرن و میان تا اینکه از دور یه هتل میبینن که بالاش 5 تا ستاره زده و نوشته «اقامت عالی در هتل گرم با صرف خون تازه» اینا هم خوشحال میشینن پشت درِ هتل تا ساعت بازگشاییش برسه و در این حالت با باز کردن پنجرمون میان داخل خوونه و تا آخر عمرشون در رفاه زندگی میکنن تا کشته بشن. بله ارزش داره. این مرگ شرافتمندانه و با امکانات کامل، حداقل نتیجهِ قابلِ انتظارْ بعد از این همه عمر سگدو زدن در انواع آب و هوای مختلف جوی بود. قطعا از مرگ طبیعی و خورده شدن توسط قورباغه بهتر بود. خدایش بیامرزد..
خروجی پنجره چیه؟ «نگاه». ما به بیرون نگاه میکنیم. درواقع پنجره به ما این قابلیت رو میده که در عین حالی که داخلیم، بیرون هم باشیم و این «خاصیت» پنجرست! باد رو حس میکنیم ولی در معرضش قرار نمیگیریم. بارون رو لمس میکنیم ولی خیس نمیشیم. شاید حتی بوی دریا رو هم استشمام کنیم ولی همچنان داخلیم. چی از این بهتر؟ شاید پنجره بهخاطر همین خدماتش قدردانی شده و اسم ویندوز رو به خاطر یک عمر مجاهدت و خدمت خالصانه پنجرهها، روی پرکاربردترین سیستمعامل دنیا گذاشتن تا شاید کمی بشه از لطفشون رو جبران کرد.
پنجره به ما میگه «نگاه» کن. همین! ما رو از بیرون جدا میکنه و اجازه داده تا در حصار خودمون بین دیوارها باشیم و برای اینکه در عین حال این جدایی برامون شیرین باشه، یه نمایشی از بیرون رو نشون میده تا با همون خوش باشیم.
پنجره به ما توهم میده. توهمِ تجربه واقعیتی که در دسترس نیست. پنجره ما رو منفعل میکنه تا زیر بارون نریم و حس بارون رو با برخورد قطراتش به شیشه تداعی کنیم. پنجره این مقدمه رو برای ما فراهم کرد تا به تلوزیون «نگاه» کنیم تا از نگاه کردن به منظرهها پشت صفحه موبایل لذت ببریم. وقتی قرار نیست پنجره باز بشه و حضور فیزیکی در کار نباشه، دیگه مهم نیست اتفاقات پشت اون، واقعیت حال حاضر باشه یا دروغی لذتبخش!
