🏛 گذار از مدیریت سنتی به معماری سیستمهای ضدشکننده:
معرفی دیسیپلین «مهندسی پارادایم گردشگری استراتژیک» (STPE)
گردشگری در دنیای معاصر، دیگر یک صنعت خطی مبتنی بر هتلداری و فروش بلیت نیست؛ بلکه یک «ابرسیستم پیچیده، پویا و به شدت آسیبپذیر در برابر شوکهای بیرونی» است. رویکردهای مدیریتی کلاسیک صرفاً به عوارض مقطعی پاسخ میدهند، نه به معماری بنیادی سیستم.
دیسیپلین STPE (Strategic Tourism Paradigm Engineering) با گذر از مرزهای مدیریت مصرفمحور، مقاصد گردشگری را به عنوان اکوسیستمهای خودمختار، سایبرنتیک و «ضدشکننده» (Anti-Fragile) بازتعریف میکند؛ سیستمهایی که نه تنها در برابر بحرانها فرونمیپاشند، بلکه از دل نوسانات و عدمقطعیتها رشد میکنند.
📌 در این مانیفست علمی:
▪️ پایههای معرفتشناختی تفاوت «مدیریت» و «مهندسی پارادایم»
▪️ معرفی شاخص تعادل سواعدی (Savaedi Equilibrium Index - Φ_T) جهت سنجش علمی سلامت و تابآوری اکوسیستم
▪️ مدلسازی موردی تغییر پارادایم در مناطق آزاد و مقاصد توریستی (Case Study: Kish Island)
این مقاله بنیادین به صورت رسمی و با دسترسی باز (Open Access) در پایگاه بینالمللی Zenodo
(تحت لایسنس اتحادیه اروپا و سرن) نمایه و ثبت دائمی شد.
📄 شناسه بینالمللی ثبت دائم (DOI):
DOI: 10.5281/zenodo.22865972
Citation (APA):
Savaedi, S. (2026). Strategic Tourism Paradigm Engineering: A Systemic Architecture for Anti-Fragile Destination Ecosystems. Zenodo. DOI: 10.5281/zenodo.22865972



معمار ارشد و بنیانگذار دیسیپلین مهندسی پارادیم گردشگری استراتژیک
صادق سواعدی