گیانم
سلام گل بابونه
سال گذشته بود آبان ماه
توی گروهی که اندک عضوی دارد واکثرن علاقه به کلمه دارن عکسی به اشتراک گذاشته شد
پیرزن و پیرمردی که کنار هم ایستاده بودند و پرواز کبوترها را تماشا می کردند
سرپرست گروه گفت هر آنچه از این عکس دریافت کردید بنویسید و من نوشتم
و می خواهم این سطرها را ،تو هم بخوانی
اینگونه شروع شد:
وقتی کنار هم راه میرویم
نگاه ِ جوانترها و برق چشمهایشان
قند توی دلم آب می کند
دلم می خواهد فریاد بزنم
و بگویم ما تازه بهم رسیده ایم
درست ده دقیقه به ۱۲ ظهر آبان سال هزار و چهارصد و پانزده...
باید از اشتباه در بیایند
شاید پیش خودشان فکر می کنند
من و تو سی سال است که کنار هم پیر شده ایم!
کنار هم چه سفر ها رفتیم!
چه خنده ها کردیم!
چه بغض های را در گلو حبس کردیم!
چه دلبرانه های و نوبرانه های را گذرانده ایم..
سختی ها و مشقت های کشیده ایم..
شاید فکر می کنند
وقتی ۳۵ ساله بودم موهایم را برای تو شانه میکردم و رژ قرمزم را میان لبخند تو روی لبهایم سُر میدادم!
و تو دستانت را میان خوشه طلایی سرم به رقص در می آوردی
اما نه ...!
اشتباه هست...
باید فریاد بزنم بگویم
تمام روزهای سی سالگی های من در حسرت دستان تو تمام شد در حسرت تماشای چشمانت..
تمام چهل سالگیهایم...
حالا در آستانه نیم قرن از زندگی ام کنار تو
ایستاده ام
کنار کسی که دستانش را محکم گرفته ام
و عابران فکر می کنن سی سال آزگار است که چفت هم هستند و چقدر وفادارانه کنار هم ایستاده ایم!
آن ها نمی دانند
کهربای چشمان تو هنوز مرا از خود بی خود
می کند
هنوز هم وقتی تماشایت می کنم قلبم هری
می ریزد
اشتباه نکن پیرمرد !
من تو را نمی خواهم صاحب شوم
تو متعلق به منی برای تمام روزهای که کنارت نزیسته ام...
برای تمام اخمهایم که برایت درهم نکرده ام ...
تو متعلق به منی ...
حتی اگر این سطرها توهمات ذهنی یک زن سی و چند ساله باشد!
من یک روز تو را میان همان پنجاه سالگیمان در آغوش خواهم کشید و ثابت خواهم کرد که لذت عشق به رسیدن است نه کنار هم پیر شدن!
یک روز می رسد...
و وقتی سرم روی شانه ات خم شده است
این شعر را که در تنهاییم برایت سروده ام
می خوانم
در آغوش تو
بی قراری
واژه ی بیگانه ایست
و اندوه در هیچ تقویمی نمی روید
تو
اتفاق روشنی هستی
جان میدهی جهان من را
که پرواز پرستوها
از گوشه ی چشمانت اوج میگیرد
برای پیرمرد روزهای پنجاه سالگیهایم
توی مقدس من❤
سیده خانم شما
#نامه_های_هرگز_پست_نشده
پ ن:دورت بگردم من تا به حال برای کسی
نامه ننوشته ام، تو اولین منی! نابلدی مرا می بخشی؟!
۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۱
