ویرگول
ورودثبت نام
Sada
Sadaدر باب خودشناسی و زندگی ساده
Sada
Sada
خواندن ۲ دقیقه·۴ ماه پیش

ساختار اجتماعی، بخشی از تو را تنفس میکند

چقدر این روزها دلم میخواد خودم باشم.

بین توده ای از ادم هایی که با تعصب، به سیاه و سفید بودن دنیا اعتقاد دارن.

بین دو دستگی ها و هرج و مرج. بین درست و غلط.

اما ترس تمام وجودم رو فراگرفته

ادم هایی نازک نارنجی و پر مدعا.

من، سر سختانه به من رسیده و ترس از این دارم که من بودنم، به دیگران اسیب بزنه.جوانانی در لباس من میدانم، اما دم دمی مزاج و پر تقلید

میترسم از اینکه نامم را، به تصویر بکشم. از اینکه زندگی با تفکر، به باور های دیگران لطمه بزنم و انها توانش را نداشته باشند.

بعد از ۱۰ سال اندیشیدن به این دنیا، باید حرف های زیادی برای گفتن باشد

اما هر چه مینویسم باز هم به بن بست میخورم

و این منم، که اینجا نشسته است

همنجان اینجا و در تلاش،

بعضی روزا میشه که نمیتونم دراز کشیدن رو تحمل کنم

مدیتیشن، و اروم گرفتن در خود وجودی،

بدیهی ترین تمرینات این روزهایم برایم غریبه است

گاه خسته به درختان نگاه میکنم،

نیروی حیات، جانم را تازه میکند

اما همچنان خسته و دلشکسته، به راه ادامه میدهم

تا به مقصد، جایی برای نرسیدن قدم بگذارم

جایی برای نرسیدن، منظور، پایان راه نیست

منظور زندگی کردن لحظه هاییست که برای رسیدن به انتظار میبریم.

درست مثل این لحظه

چقدر نوشتن رو دوست دارم. تقلا کردن، بدترین راه برای اروم گرفتنه. این لحظه با تمام احساساتی که درونم میچرخه، صدای تیک تاک ساعت و به در و دیوار کوبیدن خر مگس، ریتم اروم نفس کشیدن و گرمای هوا

شخصیت داستانم که از اول صبح در ذهن و نوشته هایم رژه میره و من و سایه ها و تمام درونم

شاید تلاش من برای بخشیدن انچه گذرکردم، بی ثمر باشد

شاید فقط باید مشاهده اش کنم. نبخشیدن رو مشاهده کردم.

و مشاهده میکنم

کمی از جراح مغرور داستان هایم فاصله میگیرم و در خودم قوطه ور میشوم

باز هم من، دریچه ای برای تنفس

مینویسم، من باز هم مینویسم، امروز دلم میخواهد بنویسم

پس خودت را بغل کن

۱۸:۳۸>> ۱۴۰۵/۴/۲۶

دلنوشتهخودآگاهی
۱۲
۴
Sada
Sada
در باب خودشناسی و زندگی ساده
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید