
"پریشانم از این بازی، از باید ها، شاید ها و نشاید ها. پریشانم از غریبگی روزگار، پریشان از تلخی ندانسته ها و محوی دانسته ها در این آشفته بازار"
دیشب میخواستم پستی بنویسم، از سردی هزاران ایده ی نچندان جالب و خستگی از نسخه های آماده.
دیشب میخواستم بیپرده صحبت کنم، از نفهمیدن،
ندونستن و گمشدن اما نتونستم. اما چرا نتونستم پستی رو منتشر کنم؟
میترسم از اسیب زدن به باورهای قطعی ادمها، از دعوت به تفکر، از تکرار تکراری زاویه های تکراری نگاه
مثل هزاران تردید تکراری بشر که امروز، زبان به زبان میچرخه و هزاران امای بی پاسخ..