ویرگول
ورودثبت نام
Sada
Sadaدر باب خودشناسی و زندگی ساده
Sada
Sada
خواندن ۱ دقیقه·۶ ماه پیش

خنده، نقابی برای دیده شدن

با دوستم چت میکردم. میون حرفاش، رنگ و بویی از گرفتگی داشت. می‌خواست صحبت کنیم اما موضوع خاصی نبود. راجب مسائل روزمره و پیش پا افتاده شروع کردیم صحبت کردن.

اما چرا؟ عادت هممونه که وقتی میگی سلام، بعدش می‌پرسی خوبی؟

منطقیش اینه که اگه خوب نباشی، این سوال باید ادامه پیدا کنه با موضوعاتی عمیق تر

کمی شوخی و خنده، حرف کم اوردیم، ازش پرسیدم روبه راهی؟ چت برای لحظاتی متوقف شد.

ادامه دادیم، میون حرفامون، مدام حرف های دیگه میورد. برای چی؟ من فکر میکنم این نگرانی از قضاوت شدنه که هممون درگیرش هستیم.

بهانه ای شد که بنویسم راجبش. راجب دیوار هایی که کشیدیم، بین خودمون و آدم ها. راجب نقاب هایی که روی صورتمونه ، برای اینکه کسی نداند ...

اگر هم بدانیم، قضاوت میکنیم. اما برای چی؟

۹
۰
Sada
Sada
در باب خودشناسی و زندگی ساده
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید