
بارها شده که خوابشو ببینم
و اون خوابها برام بدترین و وحشتناک ترین کابوس هامه
انقدر این خواب برام تکرار شد که فهمیدم این اتفاق برام مثل یه فوبیاست و شاید بزرگترین فوبیامه
ولی یکی ازین خوابهارو به وضوح یادمه
هوا ابری و تیره بود ولی یه ابری غمگین ، مثل ابری دم غروب حتی ازون تاریک تر... تو کوچه پس کوچه ها قدم میزدیم یادمه چندنفر بودیم یادمه آشنا بودیم باهم ولی یادم نیست چهره هارو
ساختمونای نیمه کاره زیاد بود دور و برمون...
ما قدم میزدیم ؛ بی دلیل،بی هدف و بی توجه به انتهای مسیر
هرچندلحظه یکبار اتفاق میوفتاد مثل یکجور اعتراض بنظر میومد یک رفتار اعتصاب گونه
و میدیدیم که آدمها خودشونو از پشت بوم ساختمون ها پایین مینداختن
هربار میترسیدم
هربار سعی میکردم چشمامو ببندم و قایم بشم پشت یکی از دوستهای خیالیم
ولی انگار برای بقیه عادی بود انگار اونا بهم حق میدادن و بدون توجه به قیامتی که درست شده بود به صحبت کردن درباره مسائل مختلف ادامه میدادن و پیش میرفتن
وقت نداشتم شوکه بشم
وقت نداشتم بایستم
باید همراهشون ادامه میدادم
نباید عقب میموندم
اگر عقب میموندم ممکن بود چشمم بخوره به صورت متلاشی شده و دیگه کسیو نداشتم که پشتش قایم بشم
وقتی بیدار میشدم ازین خوابهام تازه فرصت میکردم شوکه بشم بترسم بایستم و جلونرم همونجا بشینم و فقط فکر کنم...
همه ی این کابوس ها امروز دوباره برام تداعی شد با دیدن مردی با لباس سفید که لبه ی پشت بوم خونه ی روبه روییم داشت با اخم به پایین نگاه میکرد
اون مرد هیچ قصدی نداشت ولی من همش نگران بودم
همش میترسیدم جلوتر بیاد
میترسیدم ادامه بدم به نگاه کردن اون صحنه
حتی وقتی چشممو برداشتم ازون قاب منتظر شنیدن یه صدای نفرت انگیز از کوچه بودم...
با خودم میگفتم اگه بخواد بپره چی
اگه بخواد بپره چیکار کنم
"چیکار کنم؟"
خیلی از آدما فکر میکنن که در مواجهه با چنین موقعیتی حتی اگر کاری از دستت بربیاد نباید دخالت کنی انجام دادن این کار یه تصمیم شخصیه ادامه دادن زندگی یه انتخابه
نمیدونم این طرز تفکر چقدر برای شما درست یا اشتباهه
ولی هرچقدرم روشنفکرانه بنظر برسه برای من مثل یه جُک میمونه یه جُک مسخره
آدما اگر بهم ربطی نداشتن فطرتشون همو به ساختن جامعه دعوت نمیکرد این همه شبکه اجتماعی بوجود نمیومد
من و تو بهم ربط داریم
در قبال هم مسئولیم
این همش مربوط به موضوع اصلی حرفم نیست دارم درباره لحظه به لحظه ی زندگی باهاتون حرف میزنم
من به اینکه خدا حکیمه و همه ی اتفاقایی که میوفتن یه دلیلی دارن که دوستای فلسفی کارمون اسمشو میذارن متافیزیک اعتقاد شدید دارم
فکر میکنم که همه ی این فکرا و معادله ها تو ذهن من حل و فصل شد که این حرفارو امروز به شما برسه

در مقابل فردی که میخواد اقدام به خاتمه دادن زندگیش بکنه چطور باید رفتار کنیم؟!
حرفای آدمارو جدی بگیرید هممون دیدیم آدماییو که زیاد ازین موضوع حرف میزنن
دوبار باهاشون صحبت میکنیم پای حرفاشون میشینیم ولی دفعه سوم چهارم با خودمون میگیم عادت داره دیگه ولش کن یا حتی اگر کلافه هم باشیم از شخص موردنظر ، شاید بگیم خب برو اینکارو بکن چرت و پرت نگو و این حرفها
آدمایی که به این قضیه فکر میکنن نیاز به شنیدن دارن نیاز دارن که بدونن مهمن بدونن سلامتیشون زندگیشون و احساساتشون حتی اگر برای هیچکس تو دنیا اهمیتی نداره برای شما مهمه
یکبارم که شده بیاید سعی کنیم که تو این مواقع شروع نکنیم به ثابت کردن اینکه من که از تو بدبخت ترم این چیزی که تو بخاطرش میخوای اینکارو بکنی چرت و پرته و ارزش فکر کردنم نداره
مشکلات هرکس برای خودش بااهمیت و بزرگه ، ما همیشه از بیرون به قضایا نگاه میکنیم و هیچوقت نمیفهمیم به هرکس در هر شرایطی دقیقا چی میگذره
2. در بیشتر مواقع این رفتار ها و حرف ها نشانه ی درخواست کمکه
بعضی وقتها بنظر میرسه که هیچ چیز جلودار این افراد نیست اما همین که این شخص داره الان نفس میکشه یعنی یه بخشی ازون هنوز خواستار ادامه به زندگیه
همینکه فردی میاد پیش شما و ازین مسائل صحبت میکنه یعنی داره به اون بخشی گوش میده که خواستار ادامه ی زندگیه (اگر چنین اتفاقی افتاد یعنی فردی اومد پیش شما و درباره این مسئله صحبت کرد یعنی از نظرش شما بیشتر نگرانش بودید و میتونید محرم اسرارش باشید)
مهم نیست که محتوای کلام و رفتار این آدم چقدر منفی و ناامیدکنندست، همین که چنین فردی به سراغتون اومده حرکت امیدبخشیه و نشون میده که نسبت به شخص شما نظر مثبت داره
3.فرد رو تنها نذارید و کمکتونو بهش قطع نکنید
4. در شرایط اضطراری با اورژانس اجتماعی تماس بگیرید:
123 (اورژانس اجتماعی)
1480 (مشاوره تلفنی مربوط به این مسائل ، رایگان از ساعت 6صبح تا9شب)
و درپایان امیدوارم هیچوقت به این اطلاعات نیاز پیدا نکنید
ممنون بابت توجهتون
منابع :