ویرگول
ورودثبت نام
سـبا
سـبافعلا هیچ
سـبا
سـبا
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

سقوط آزاد از زبان یک ترسوی شجاع نما:)

https://www.aparat.com/v/L2DWw/%D8%B3%D9%82%D9%88%D8%B7_%D8%A2%D8%B2%D8%A7%D8%AF_%D9%BE%D8%A7%D8%B1%DA%A9_%D8%A7%D8%B1%D9%85_%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86

سالی یکی دوبار با خالمینا میرفتیم پارک ارم ، بلکه فریاد های دفن شده رو تخلیه کنیم و از فرط هیجان بلند بلند بخندیم...

پارک ارم یه سقوط آزاد گذاشته بود _همینکه فیلمشو گذاشتم_ که ارتفاعش انقدر بلند بود که از تو اتوبانم قابلیت اینو داشت که وجودتو به لرزش دربیاره (الان تو فیلمو نبینین خیلی بلندتر از اونه که بنظر میرسه:/)

هممون یکیو داریم که وقتی کنارشیم جنونمون به حداکثر ممکن میرسه و برای من اون شخص دخترخالمه..

رفت و بلیط خرید

2 تا

به سقوط آزاده که نگاه میکردم دلم خالی میشد و یه موجود دیوونه کنارم ایستاده بود که واسه سوار شدنش ذوق داشتتت:)

خلاصه که بعد از یه صف طولانی رفتیم و سوارش شدیم و با هزار بار چک کردن کمربند وسیله شروع به بالا رفتن کرد

آروم آروم بالا میرفتیم و تو برزخ این بودیم که الان کجاییم و چقدر مونده به لحظه ی سقوط

هرچقدر بالاتر میرفتیم منظره قشنگتر میشد ولی من چشمامو بسته بودم و گوشامو گرفته بودم و فقط منتظر بودم یهو ازون ارتفاع بیوفتیم پایین (من آنرمال نیستم شما با یه آکروفوبیادار طرفید-_-)

دخترخالم گفت چشماتو باز کن دیوونه

ببین چقدر اینجا قشنگه

واسه دو ثانیه چشمامو باز کردم و سریع بستم ولی اون صحنه ی 2 ثانیه ای هنوز تو ذهنمه

چراغ خونه ها چشمک میزدن ماه تو آسمون بود و انگار شهر زنده بود..

از شانس خوبمون چندتا بانمکم بهمون افتاده بودن هی ازونا نمک از من استرس

بالاتر و بالاتر میرفتیم

ترسناکتر و ترسناکتر ...

نفسم به سختی بالا میومد...

رها شدیم

.

.

.

شاید یک یا دوثانیه طول کشید که همه ی اون ارتفاعو پایین اومدیم

مطمئنم که قلبم تو اون مدت نمیتپید

هیچکس نمیتونست جیغ بزنه

هیچکس نمیتونست هیچکار بکنه

نه کسی میتونست بانمک بازی دربیاره ، نه میتونستی استرس داشته باشی و نه لذت ببری...

قلبت ایستاده بود و داشتی سقوط میکردی و انگار خفت کرده بودن

مثل وقتایی که خواب میبینی و تو خواب دلت میخواد داد بزنی و گریه کنی ولی هرکار میکنی نمیشه نمیتونی

لبات بهم دوخته شدن و تو قفل شدی

وقتی سرعت به حالت عادی رسید دلت میخواست جیغ بزنی..

ولی حتی بعدشم تو شک بودی و تا چندثانیه حرفم نمیتونستی بزنی

به ارتفاق 5-6 متری که رسیدیم تازه تونستم نفسمو رها کنم و برگردم به دنیا و خارج شم از اون خلا

دور و برمو نگاه کنم و بفهمم با اون سبای قبل سقوط آزاد چقدر فرق دارم...

و فقط بخندم

چقدر دلم برای شهربازی تنگ شده و چقدر نیازش داشتم تو همه ی این روزا:)

امیدوارم یه روز دوباره انقدر روانی بشم که بتونم اون وسیله ی لعنتی و دیوونه کننده رو سوار شم...

مورد علاقم:)
مورد علاقم:)
۱۹
۳۴
سـبا
سـبا
فعلا هیچ
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید