ویرگول
ورودثبت نام
سـبا
سـبافعلا هیچ
سـبا
سـبا
خواندن ۳ دقیقه·۶ سال پیش

زود تر از موعد ؛ (پنجره)

وقتی قرار بود خانه مان را عوض کنیم علی رغم همه ی آدمهای عادی که به ظاهر و متراژ اهمیت میدهند تنها یکچیز برایم مهم بود

پنجره

پدرم یک خانه پیدا کرده بود که پنجره هایش رو به دیوار باز میشد و آسمان قایم شده بود پشت آن دیوار ...وقتی رفتیم آنجا برای تایید نهایی همینکه در اتاق را باز کردم قلبم ایستاد و تهی شدم

هزار دلیل آوردم برای اینکه بگویم "نه" "حالا خونه های ی بهتریم پیدا میشه" "این کنار پارک داره و مهدی(برادرم) رو نمیشه کنترل کرد"...

نمیدانم چشد که در آن بهبوهه ی گرانی و افزایش قیمت مسکن یکهو خانه ی دیگری را برای فروش گذاشتند مادرم از بیرون آمد و گفت "خیلی خوبه سبا پنجره های پذیرایی بزرگه و پنجره های اتاق خوابهام رو به آسمون"

کابوس هام رو به پایان بود هنوز هیچ چیز قطعی نبود ولی دلم گواهی میداد که همین خانه قرار است که "بشود"

اولین باری که برای دیدن رفتیم درست نتوانستم ببینم ولی بعد ها که تخلیه کردند خوب به خاطر میاورم که آمدم پنجره را باز کردم چشمانم را بستم وعمیق نفس کشیدم و گذاشتم تا صدای گنجشکها روحم را نوازش کنند و وقتی چشمهایم را باز کردم دیدم پیرزن همسایه روبه رویی برای کبوتر و یاکریم ها دانه ریخته پشت پنجره و آنهاهم هجوم آورده اند و به یکصدا همه از جا پریدند و چقدر رویایی بود آن صحنه ها برایم...

گفتم پرده های ضخیم نمیخواهم اول مخالفت کردند گفتند خانه ها مشرف اند نمیشود که.. ولی آخرش دختر سمج خانواده برنده شد

پرده های یخی رنگ و نازک گرفتم وخب عوارضش بعدا اذیتم کرد ولی می ارزید

امروز تگرگ میبارید و آسمان زرد و تیره بود دلم میخواست بروم بیرون قدم بزنم ولی نه حالش را داشتم و نه حوصله ی بحث

حالا این پنجره های دوست داشتنی هم برایم قفس شده بودند و نمیگذاشتند نفس بکشم

صدای تگرگ کم کم خوابید

سوییشرتم را پوشیدم و پنجره را باز کردم

حس غریبی بود

انگار از پشت شیشه ها همه چیز مجازی بود

کم میشد که پنجره را باز کنم ولی لحظه هایی سرم را از پنجره بیرون میبردم و بی توجه به نگاه های همسایه روبه رویی به رقص باد در بین برگها نگاه میکردم برایم خود بهشت بود

بدی پنجره های مشرف هم همین است به آنی که پرده هارا کنار میزنی یا پنجره را باز میکنی سنگینی نگاه همسایه های فضول به همراهت است

ولی امروز بیخیال آنها یک صدا در ذهنم مدام و بلند تکرار میشد "زندان ، زندان ، زندان..."

دلم رفتن میخواست رها کردن میخواست رها شدن میخواست

دلم میخواست بروم کمی در سواحل قشم بنشینم و بوی شرجی را با عشق تنفس کنم

یا شاید شمال باشم و از آن تابهای بلند سوار شوم که رو به دره است و جیغ بزنم و جیغ بزنم و جیغ بزنم

دلم میخواست پرواز کنم و با پرستوهای مهاجر همراه شوم برویم یکجای بهتر و وقتی اوضاع اینجا عوض شد برگردیم

اوضاع اینجا خوب نیست اصلا خوب نیست...

تنها کسی که هنوز اینجا خوشحال است کاکتوسم بود که وقتی پنجره را باز کردم به پرده گیر کرد و افتاد البته صدمه ندید فقط قلب مرا لحظه ای از تپش بازداشت

کاکتوس ها خوشبخت اند چون از دنیا هیچ چیز نمیخواهند

نه تنفسی نه هوای خوبی نه آب زیادی...

کاکتوس من که از باقی هم وفادار تر است با همه ی بی توجهی و بی نظمی های من ساخته و تازگی ها دارد یک کاکتوس جدید از رویش رشد میکند

بگذریم

باید به زندان برگردم پرواز برای امروز بس است

۱۱
۱۹
سـبا
سـبا
فعلا هیچ
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید