ویرگول
ورودثبت نام
سـبا
سـبافعلا هیچ
سـبا
سـبا
خواندن ۱ دقیقه·۵ سال پیش

در ستایش نوشتن

سال گذشته روزای سختی برام‌ داشت

از طرفی فشار کاذب کنکور و‌ از طرفی هرروز بیشتر نگران بودن برای سلامتی خانواده و اطرافیان و شاید اصلا بهتره بگیم کل دنیا!

علاوه بر اینها هزارتا مشکل اقتصادی و روانی و ... که همیشه بوده و هست

هرچند وقت یکبار خبر فوت عزیزان یا درگیریشون با بیماری...

تو چنین شرایط و اوضاعی

هرکس دنبال یه مسکن میگرده

شاید برای آروم شدن

وحتی برای فراموش کردن!

خوشبختانه یا متاسفانه تنها قرص آرامبخش من تو این روزا نوشتن بود

نوشتن و نوشتن و نوشتن

برای سبای آینده مینوشتم بهش میگفتم نگرانشم میگفتم که حواسم بهش هست

اینکه امروز دارم برای اون میجنگم

دارم بخاطرش از خوابم ، سلامتم و روانم میزنم

برای خدا مینوشتم برای مقدساتی که بهشون اعتقاد داشتم مینوشتم

برای دوستام

مادر و پدرم

برای کسانی که هستن

برای کسانی که نیستن و هیچوقت هم نبودن

مینوشتم و بار روی دوشمو روی کاغذ و کیبورد پیاده میکردم

مینوشتم و میتونستم کمی راحتتر نفس بکشم

کمی راحتتر ادامه بدم...

همه ی اینارو بهتون گفتم برای اینکه خبر داشته باشید ته ته جاده ی ناامیدی ها هم یه دور برگردون هست

حتی اگر خودتونو بدبخت

داغون و بازنده بدونید..

شاید خودتون متوجه نشید ولی نوشتن میشه بزرگ ترین اعتیاد مثبتتون:)

بیت مورد علاقه داشتید تا حالا؟!

_تمام حجم قفس را شناختیم بس است

بیا به تجربه در آسمان پری بزنیم_

۳۰
۱۴
سـبا
سـبا
فعلا هیچ
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید