حواستون به انتخاباتون جمع باشه
یهو خودتو تو یه عصر پاییزی در آستانه هفتاد و شش سالگی پیدا می کنی در کنار پیرمردی که هیچوقت عاشقش نبودی..
اونروزه که دیگه توانایی مالی و ویلای شمال و سفرای خارجی یادت نمیاد...
شدی یه پیرزن غرغروی دردمند که نمیتونه به دخترش یاد بده با چه ملاکی همسفر زندگیشو انتخاب کنه...
ملاک خودت چی بوده؟
تو دنبال چی بودی؟
یه غریبه ی همخونه ی همسر!
که هیچوقت عاشقانه نگاهت نکرده...
که هیچوقت سعی نکرده بخندونَدت وقتی ته جاده ی غصه ها بودی...
و هیچوقت با یه حس خالصانه تو رو در آغوش نگرفته تا روح هاتون رو بهم پیوند بزنه...
حواستون به انتخاب هاتون باشه
یهو دیدی گذشت و گذشت و یک عمر حسرت زندگی نکردن رو دلت موند
حسرت خنده،حسرت ذوق،حسرت دیوونگی!
حسرت دیوونگی...
حسرت دیوونگی!..
بخدا که حسرت بیخود ترین حس مسخره ی دنیاست...
نذارین حسرت زندگی رو دلتون بمونه:)
[سینّ]
