قلب شکسته

#روزمرگی 2
1403.04.24

دوباره ساعت رنگ و رو رفته ی اتاق ،ساعت ۲ را نشان میداد. به سختی از روی زمین بلند شد، دستی به لباس و دامن نسبتا چین دار و سبز رنگش کشید، چند قدم بیشتر به سمت در نرفت که صدای چرخش کلید، اورا سر جایش میخکوب کرد.
اخلاقش دستش آمده بود، اگر یک روز چای یا ناهار، دیرتر از حد معمول آورده میشد یا روزی مانند کنیزکی خانه را گردگیری نکرده بود ،مرد مردانگی اش را نه در کمک ،بلکه در داد و فریاد های مکرر نشان میداد .آنقدر چهره اش را در هم می کشید که لحظه ای مرز بین پیشانی چروک خورده از خشم و ابرو های پرپشت مشکی اش، که حال مانند موج های سرکش دریا بودند تشخیص داده نمیشد.
امروز هم برنامه همین بود. مرد غر غر میکرد، از زمین و زمان شکایت میکرد، و طلبکارانه همچون مراقب جلسه ای که مورد تقلبی را دیده باشد آشپزخانه را می کاوید.
با داد و بیداد به داخل اتاق رفت .
زن ماند، دنبال مرد نرفت که خستگی را با در آوردن کت از شانه های مرد بتکاند، شاید انتظار داشت این دفعه مرد با لبخند قدر دان زحماتش باشد. دامنش را دوباره مرتب کرد و دستی به چروک کوچک لباس سفید رنگش کشید و سعی کرد صافش کند، ولی قلب چروکیده و له شده اش هم با دست کشیدن و نوازش شدن به حالت اول برمی گشت ؟
آرام آرام به سمت آشپزخانه رفت، و صدای آب و برخورد ظرف های شسته شده به هم در فضای خانه مانند ملودی حزن باری نواخته می شد.
شاید این مکان کوچک می‌توانست اورا از هیاهوی بی بدیل خانه جدا کند .

ممنون از همراهی تون 🫂💕

✍🏻سایه