
اگر مدتی هست که به فکر خودکشی هستی و یا از خیلی وقت پیش به فکر این اقدام بودی بدان تنها نیستی.
به شخصه به عنوان فردی که تازه به این اقدام فکر میکنم اوایل فکرد میکردم کار راحتیست چند ورق قرص میخوری یا از جای بلندی خودت را می اندازی یا دار میزنی ویا حالا هر اقدام دیگر. کمی که درباره روش های خودکشی تحقیق کردم به مقاله ایی بر خوردم که نوشته بود بیش از ۹۰ درصد از افرادی که اقدام به خودکشی زنده میمانند خوشبختانه یا بدبختانه به این زندگی فلاکت بارشان ادامه میدهند و شاید یک درصد از افراد که پس از خودکشی زنده میمانند این را یه نشانه میدانند و زندگی جدید و بهتری میسازند(بدانید جزو این افراد نمیشوید).کمی فکر کردم و با خودم گفتم شاید کسی که این مقاله را نوشته است برای این بوده کسانی که فکر این اقدامند را بترسانند و مانعشان شود اما به نتیجه نرسیدم.من که از فکر خودکشی بیرون آمدم،چون کلی آرزو دارم و مطمعنم که بهشون میرسم و دیگر اینکه از نظر من خودکشی یک شکست است هرکس که خودکشی کند یعنی با زندگی رقابت کرده و شکست خورده است ولی نباید با زندگی رقابت کرد بلکه باید با آن همراه شد. اگر به فکر خودکشی هستین کسی نمیتونه شمارو راضی کنه که از این اقدام شمارو وا داره برای همین کمی فکر کنین به خانوادتون دوستانتون و اگر راضی نشدید یک روش مطمعن برای خودکشی پیدا کنید مثلا از نظر من بهترین روش اینه که ۳ورق قرص استامینوفن بخورین رگ دستتون رو بزنین و خیلی سریع خود حلقه دار رو داخل گردنتون بندازید و قطعاً میمیرید و اگر نمیدید بدانید به چوخ رفته اید ولی اگر مطمعن هستید که موفق میشوید نامه قبل مرگ را یادتان نرود. بدرود