سلام دوستان
از روزی که پست قبلی رو گذاشتم دو تا کار رو دارم انجام میدم
1 کشیدن نقاشی شب پرستاره
2 ترجمه ی کتاب انگلیسی پرنسس کوچولو
(A little princess)

من ذوق ترجمه ی این کتاب رو بیشتر داشتم😅
و الان پارت اول رو براتون گذاشتم
البته فکر نکنید بعد از ده روز فقط پارت یک رو ترجمه کردما!
من باید پارت سه رو ترجمه کنم
و اینکه انشاالله پست بعدی نقاشی شب پرستاره هست که الان حدودا ۶۰٪ رو انجام دادم چون که ذوق ترجمه کتاب رو داشتم 😅
اینم ترجمه ی فارسی کتاب A little princess 👇
"پرنسس کوچولو" [خلاصه ی داستان]
رالف کرو به همراه دختر کوچولوش ،سارا در هند زندگی می کنه.اون مردی ثروتمندی هست ،و وقتی سارا رو به مدرسه خانم مینچین در لندن میاره ،خانم مینچین خیلی خوشحال میشه.اون دختر هایی که پدرهاشون ثروتمند هستن دوست داره ،چون این موضوع برای مدرسه ی اون خیلی خوبه .
آقای کرو خیلی سارا رو دوست داره و برای اون کلی لباس زیبا،کتاب و عروسک میخره.
خانم مینچین لبخند میزنه ،ولی به خواهرش میگه :(سارا شبیه یک پرنسس کوچولو هست ،نه یک دختر مدرسه ای.)
اقای کرو برای کارش به هند برمیگرده و سارا یک زندگی جدید رو در مدرسه شروع میکنه . اون یک دختر مهربونه .
همه اون رو دوست دارن و اون با بقیه زود دوست میشه .
ولی خب وقتی که تو پولداری همه دوستتن!
تو یازدهمین تولدش،خبر های بدی از هند میاد.سارای بیچاره ناراحت میشه و سریع میفهمه که کی دوست واقعیه...
"مدرسه در انگلیس"
در یک روز سرد زمستونی یک دختر کوچولو و پدرش وارد لندن شدن.سارا کرو هفت ساله بود، و اون موهای بلند مشکی و چشم های سبز داشت . اون توی درشکه کنار پدرش نشسته بود و به خانه های بلند و اسمان تیره بیرون پنجره نگاه میکرد .
اقای کرو پرسید :(به چی فکر میکنی، سارا؟تو خیلی ساکتی .)
اون دستشو انداخت دور گردن دخترش .
سارا گفت :(من دارم به خونمون در هند فکر میکنم ،و افتاب گرم و اسمان ابی . من فکر نکنم خیلی از اینجا خوشم بیاد،پدر.)
پدرش گفت :(اره ،اینجا خیلی با هند متفاوت هست ،ولی تو باید به مدرسه ات در لندن بری،و من باید به هند برگردم و کار کنم .)
سارا گفت :(اره،پدر،میدونم،ولی من میخوام با تو باشم.لطفا با من به مدرسه بیا !من میتونم در کار ها بهت کمک کنم .)
آقای کرو لبخند زد ،ولی اون خوشحال نیست.اون خیلی سارا کوچولو رو دوست داره ،و نمی خواد دور از اون باشه.
مادر سارا مرده بود ،و سارا تنها بچه ی اونه.پدر و دختر خیلی دوست های خوبی بودن.اونها به زودی وارد مدرسه ی دخترانه ی خانم مینچین شدن و داخل خونه ای بزرگ رفتن.
خانم مینچین یک زن قد بلند در لباس مشکی بود .
اون به سارا نگاه کرد و بعد لبخندی به اون زد .
اون به آقای کرو گفت:(چی دختر زیبایی!)
سارا ساکت ایستاد و به خانم مینچین نگاه کرد . اون با خودش گفت :(اون چرا اینو گفت؟من که زیبا نیستم ،پس چرا اینو گفت؟)
سارا زیبا نبود(سارا خانم ها معذرت! 😅) ولی پدرش ثروتمند بود.و خانم مینچین دختر هایی که پدرشون ثروتمند بود رو دوست داشت.چون برای مدرسه اش خوب بود .[همچنین،برای خانم مینچین خوب بود]
اقای کرو به خانم مینچین گفت :(سارا دختر خوبیه.مادر اون فرانسوی بود ،پس اون میتونه به خوبی فرانسوی حرف بزنه .اون خیلی کتاب ها رو دوست داره و همیشه در حال خوندنه .ولی اون باید با دختر های دیگه بازی کنه و همچنین دوست های جدید پیدا کنه .)
خانم مینچین گفت :(البته )
اون دوباره لبخند زد و گفت :(آقای کرو ،سارا اینجا خیلی حالش خوبه.)
آقای کرو یک هفته در لندن ماند . اون و سارا به
مغازه رفتن و اون چند لباس زیبا و گرون برای دخترش خرید.
اون برای اتاقش چند کتاب و گل خرید و همچنین یک عروسک بزرگ با لباس های زیبا.
خانم مینچین لبخند زد ،ولی به خواهرش املیا گفت :(اون همه پول برای یک بچه ی هفت ساله!اون دختر شبیه یک پرنسس کوچولو هست نه یک
دختر مدرسه ای!)
وقتی آقای کرو لندن رو ترک کرد خیلی ناراحت بود. سارا هم ناراحت بود ولی گریه نکرد.اون توی اتاقش نشست و درباره ی برگشت پدرش با کشتی به هند فکر میکرد .
اون به عروسک جدیدش گفت :(پدر میخواد من خوشحال باشم ،من اون رو خیلی دوست دارم و میخوام دختر خوبی براش باشم،پس باید خوشحال باشم.)
اون عروسک خیلی بزرگ و زیبا بود ولی نمیتونست جواب بده .
سارا به زود در مدرسه چند دوست پیدا کرد .بعضی از دختر کوچولو ها دختر خوبی نبودن.اون ها فکر میکردن که اونها مهم هستن ،چون اونها پول و وسایل گرون داشتن.ولی سارا فرق داشت.اون لباس ها و عروسک ها ی زیبا رو دوست داشت ،ولی مردم اونجا ،کتاب ها و داستان گفتن براش بیشتر جذاب بود .اون در داستان گفتن خیلی خوب بود . اون بچه ی باهوشی بود ،و بقیه دختر ها گوش دادن به اون رو دوست داشتن . همهی داستان ها درباره ی پادشاه ها و
ملکه ها و شاهزاده ها و کشور های شگفت انگیز در اطراف دریا بودن.
دوست صمیمی اون ،ارمنگاد گفت:(درباره ی این همه چیز چه فکری میکنی ؟)
سارا گفت :(من تصویر همشون رو توی سرم دارم . پس داستان گفتن درباره ی این ها خیلی راحته .)
ارمنگارد بیچاره باهاش نیست . اون هیچوقت نمیتونست درس های مدرسه رو خوب یاد بگیره و خانم مینچین همیشه ازش عصبانی بود . سارا در
درس ها به ارمنگارد کمک میکرد. اون گفت:(گوش کن ،ارمی(خلاصه ی ارمنگارد)،تو پادشاه فرانسه ،لویی شانزدهم رو یادته؟ خب،این داستان درباره ی اونه . یک روز در سال 1792...
و پس ارمنگارد درس ها رو با داستان سارا یاد میگرفت و اون دوستشو خیلی دوست داشت.
ولی همه دوست سارا نبودن .
لاوینیا دختر سن بالایی بود و قبل از اومدن سارا ،لاوینیا ثروتمند ترین دختر و مهم تر از بقیه در مدرسه بود.
ولی پدر سارا ثروتمند تر از پدر لاوینیا بود .پس الان سارا بیشتر از لاوینیا مهم بود و لاوینیا این قضیه رو دوست نداشت .
لاوینیا بیشتر وقت ها میگفت:(اوه،سارا خیلی باهوشه.
اون خوب فرانسوی حرف میزنه !لباس هاش خیلی زیبا هستن و اون میتونه به خوبی آواز بخونه ! و اون خیلی ثروتمنده! البته که خانم مینچین اون رو بیشتر دوست داره!)
سارا وقتی که لاوینیا این رو گفت جوابی نداد. بعضی وقت ها ،کار راحتی نبود،ولی سارا ی مهربون ، دختری دوست داشتنی بود و دوست نداشت از کسی عصبانی بشه.