
در منوی دعاهای ما، جای بعضی چیزها خالی است:
- یا بهخاطر برجستگی حوائج مادی و اورژانسی
- یا بهخاطر فهم ناقص از اولویتهای زندگی
- یا بهخاطر درک محدود از حقایق هستی.
یکی از جاخالیهای مهم در دعاهای شبانه و روزانه ما، درخواست برای «ظرفیت علمی» است.
عالم پُر از دانشهای مفید و فهمهای سازنده است. نظامِ آفریده شده توسط خداوند، پر از اسرار لطیف و رازهای پنهانی است که اگر کسی به آن دست پیدا کند، پلکان ترقی را با سرعت نور طی میکند.
بسیاری از انسانها به مقامات بالاتر معنوی و فکری دست پیدا نمیکنند و در تمام عمر خود، ناقص و کوتاه باقی میمانند چون ظرفیتهای دانایی را در خود فراهم نکردهاند.
نه آنکه کسی نباشد به آنان علمی بیاموزد که اسباب آموختن در زندگی فراوان است. بلکه مشکل آن است که این آدمها مجال و ظرفیت دانایی را در اندرون خود ایجاد نکردهاند؛ وگرنه گاهی میشود خداوندی که مربی بشر است در عالم خواب حقایقی را به شخصی نشان میدهد یا از پی یک حادثه ساده و یا رویدادی روزمره، پنجرههای تازهای از عقل و درک را بهسوی آدم تشنه میگشاید.
پس بلوغ خود را بالاتر ببریم و برای منو دعاهای خود، گزینههای تازهتری بیافرینیم.
یکی از مهمترین حاجتها این است:
خدایا به ما ظرفیت دانشورزی و اهلیت دانایی عطا کن. آمین.