آیا جنگ ایران و اسرائیل قهری بوده یا امکان پیشگیری از آن وجود داشته است؟
اسرائیل از همان روزهای تولدِ نامشروع خود، مثل خطی متقاطع بوده که بالاخره روزی به ایران میرسد. نزاع مسلمانان و رژیم ناحق و غاصب صهیونی، پیشینه تاریخی و پیشرونده داشته است. اسرائیل، هم از لحاظ «سیاسی»، هم از لحاظ «عقیدتی و ایدئولوژیک» و هم از لحاظ «تمدنی و نظم نوین جهانی»، نمیتوانسته ایران را - در مقام پایتخت شیعه - تحمل کند و قهرا بایستی تکلیفش را با او روشن میکرده است.
ایران متهم به آن است که خود بر طبل جنگ کوبیده و اسرائیل را وادار به عملیات کرده است؟
هرگز چنین نیست. اتفاقا اقلا در طول دو سال اخیر، از زمان طوفانالاقصی که بهصورت مستقل توسط حماس در غزه طرحریزی و اجرا شد، ایران تمام تلاشش را کرد که در این منازعه ورود جدی نداشته باشد. اما درست در فردای روز تحلیف یک رئیسجمهور اصلاحطلب (دکتر پزشکیان)، اسماعیل هنیه در تهران ترور شد. بنابراین این تئوری اثبات شد که اسرائیل همواره بهدنبال ضربه زدن به ایران است، حال چه ایران به او کاری داشته باشد چه نداشته باشد.
حتی در ظاهر در طول ماههای اخیر بهرغم فشار افکار عمومی، ایران تلاش میکرد وعده صادق3 را انجام ندهد اما اسرائیل با لجاجت خود، ایران را وادار به ورود در این جنگ فراگیر کرد؛ و اتفاقا در شرایطی که ایران در میانه مذاکره غیرمستقیم با آمریکاییها بود، اسرائیل در سحرگاه 23 خرداد به ایران حمله کرد و عملیات ترور سنگین انجام داد.
اینکه گفته میشود جنگ اسرائیل با ایران، «وجودی» است، به چه معناست؟
جنگ وجودی یعنی جنگ بر سر ماندن یا نماندن. این جنگ به دنبال تصرف زمین یا کشتار انسانها نیست؛ بلکه به دنبال «محو» است. اسرائیل جنگ خود با ایران را جنگ وجودی تعریف کرده است؛ یعنی یا من بمانم یا تو! برای همین است که نتانیاهو عنوان میکند مسئله من با ایران فراتر از هستهای یا موشک بالستیک است؛ مسئله من جمهوری اسلامی است که باید براندازی شود و البته دغدغه او چیزی فراتر از جمهوری اسلامی است؛ او به دنبال حذف «ایران» است تا بدون هیچ مانعی، کل منطقه مسلمان را تسخیر و تحقیر کند.
آیا اسرائیل در این جنگ موفق بوده و به اهداف خود رسیده است؟
نتیجه برآوردها تا اینجای صحنه قطعا گواه این معناست که اسرائیل دچار خطای محاسباتی شده و به درصد ناچیزی از اهداف خود نیز دست پیدا نکرده است؛ نظیر آنچیزی که در غزه برای او رخ داده است. اسرائیل درباره توان مقاومت و جنگندگی ایران به خطا رفته و در مورد توان بازدارندگی خود نیز اشتباه بزرگی انجام داده است. تخمینهای او درباره توان موشکی ایران، قدرت پدافندی، قدرت بازآرایی نظامی و چینش مجدد فرماندهان و نیز وفاداری و غیرت ملت ایران، بهطور کامل اشتباه بوده است.
این جنگ تا کجا ادامه خواهد داشت؟
چیزی که روشن است از جایی به بعد، این جنگ برای اسرائیل صرفه نخواهد داشت و باید متوقف شود:
صرفه سیاسی و ملی:
در عرصه جهانی اسرائیل متهم ردیف اول خونریزی است و با موج محکومیت سنگین مواجه است. در صحنه داخلی نیز با مخالفتهای جدی احزاب و مردم خود روبروست و هرلحظه بیم فروپاشی دولت نتانیاهو میرود.
صرفه روانی و تابآوری:
درست است که اسرائیل از روز اول، استحکامات و روش زندگی خود را نظامی طراحی کرده، اما مردم آن در طول حیات نحس این رژیم هنوز با یک جنگ واقعی داخل شهرهای خود مواجه نبودهاند، بنابراین تابوتوان مقاومت بیش از چند هفته را ندارند (طبق آمارها بیش از 2 میلیون اسرائیلی آماده فرار از اسرائیل هستند که با حصار دولت خود مواجه شدهاند)
صرفه اقتصادی:
این جنگ برای اسرائیل گران تمام میشود. همین الان اسرائیل با کسری بودجه بیش از 35 میلیارد دلاری مواجه است. تعداد زیادی از شرکتهای آن ورشکسته شده و بخشی از تأسیسات شهری، نظامی و انرژی او از بین رفته است. هر شبانهروز جنگ برای اسرائیل در حال حاضر فقط از جهت موشکهای گنبد آهنین، 300 میلیون دلار آب میخورد.
بنابراین از جمیع موارد، فرسایشی شدنِ این جنگ، اسرائیل را نابود میکند. پس او ناچار است هرچه زودتر نقطهای برای اتمام جنگ پیدا کند و این نقطه چیزی جز تسلیم و آتشبس نخواهد بود؛ درست نظیر آنچه در نبرد 33 روزه با حزبالله لبنان برای او اتفاق افتاد.