
به نظرم یکی از بهترین کارها در زندگی نوشتن خاطرات روزانه است. همه ما در زندگی صحنههای مهیج یا عبرتآموزی داریم که بهدرد بسیاری از آدمها میخورد. اما در کنار نوشتن از خاطرات خود، میتوانیم مکتوب کردن خاطرات دیگران را هم در دستور کار خود بگذاریم. مثلا خاطرات مادربزرگ یا پدربزرگ، فلان استاد دانشگاه، یا آن یکی دوستمان که زندگی پرحرارتی داشته است.
گاهی بعضی افراد به من مراجعه میکنند که قرار است خاطرات یکی از آشناها را بنویسم. اولین بار است که میخواهم این کار را انجام دهم؛ از کجا شروع کنم؛ چه روشها یا ابداعاتی را بهکار بگیرم.
برای همین در باشگاه نویسندگی کلمات، به مرور مجموعه صوتگفتارهایی را منتشر کردهام که برخی نکات کاربردی برای خاطرهنویسی را توضیح دادهام.
اینها چند نمونه از نکاتی است که میتوانید به آن توجه کنید.
1- احساسات را نام نبرید؛ نشانههایشان را پیدا کنید
راوی در بیان خاطراتش به نشانههایی اشاره میکند که از احساسات خاصی پردهبرداری میکند؛ مثلا «دستم میلرزید» یا «دهانم خشک شده بود»
2- سؤالهای «چرا» را کمتر، سؤالهای «چگونه» را بیشتر بپرسید
گاهی «چرا» حالت دفاعی ایجاد میکند. بهتر است بپرسید چه شد تصمیم گرفتید این کار را انجام دهید؟
3- پای شخصیتهای فرعی را هم به ماجرا باز کنید
خاطره فقط دربارهی راوی نیست. هر آدم، شخصیتهای فرعی هم دارد؛ آنها را هم وارد خاطره کنید؛ مثلا پدر، فرمانده،
درباره آنها بپرسید: چه قیافهای بود؛ چطور حرف میزد؟