توصیهنامهای برای کارمندان

امروز روز کارمند است؛ روزی که یادآور خاطرات شهیدان بزرگوار هفته دولت در سال ۱۳۶۰ بهخصوص شهیدان رجایی و باهنر است/ (البته شهید رئیسی و یارانش را هم باید به این مناسبت افزود)
به این مناسبت، میتوان نکات اخلاقی لازم را یادآور شد:
از احترام به دیگران ضرر نمیکنیم. احترام و محبت، چرخه احترام و کرامت را ادامه میدهد. تا جایی که میتوانیم – در بالاترین سطح – احترام دیگران را – و بهویژه مخاطبان و اربابرجوع خود را – حفظ کنیم.
هر انسانی صاحب شخصیت و منزلت است. دوست دارد تکریم شود، به خواستهاش توجه شود و صادقانه و دلسوزانه با او برخورد شود. محیط کاری فرصت مغتنمی است که این منزلتشناسی را برای مخاطبان خود بهکار بندیم.
«زبان» یکی از مهمترین اعضاء بدن است. به تعبیر روایتها، همین عضو کوچک و گوشتی، میتواند انسان را بهشتی کند و میتواند به انتهای دوزخ پرتاب کند. در گفتگو با افراد و اطرافیان از تمام ظرفیتهای صحیح زبانی استفاده کنیم: بیان نرم، گفتار صادقانه، کلام محبتآمیز، تلاش برای اقناع و آگاهی مخاطب، پرهیز از توهین و تحقیر و پرخاش.
تعارفکردن، چیز بدی نیست. میتواند روابط انسانی را ترمیم کند. اگر تعارفات مرسوم را در لایهای از شفافیت و راستگویی قرار دهیم بر توفیقات روزمره ما میافزاید.
پیامبر گرامی ما – که در آستانه میلاد مبارکش قرار داریم – بالاترین جلوه اخلاق و حسن خلق بودند. در تمامی جنبههای زندگی حضرت رسول (صلیالله علیه و آله و سلم) معیارهای مکارم اخلاقی برجسته بوده است. از سلامکردن تا بلندشدن پیش پای ضعیفترین آدمها، از همراهی محبتآمیز با اطرافیان تا دور بودن از تبعیض و ظلم. تلاش کنیم اخلاق نبوی را سرلوحه تمام حالتها و رفتارهای خود قرار دهیم.
هر گام و قدم خالصانه در دوره کارمندی، میتواند ما را به نور و معنویت نزدیک کند. پس با منت گذاشتن یا مخدوششدن نیتها این فرصت بینظیر را کمرنگ نکنیم.
هر اداره و سازمان یک مجوعه واحد، یکپارچه، متحد و منسجم است. هرکدم از کارکنان میتوانند سلیقه یا نظریه کارشناسی متفاوتی داشته باشند اما بایستی در اجراییسازی فرامین سازمانی و پیگیری سیاستها، صدای واحد باشند و در تمام جنبهها از تصمیمات سازمان – که تصمیماتی عاقلانه و مورد مشورت است – دفاع کنند.
متأسفانه در تعابیر شبهفرهنگی ما، عبارت «کارمند» تفسیر و معنای تحقیرآمیزی پیدا کرده است. حالآنکه کارمند، کارگزار دولت اسلامی است و برای رفع حوائج دیگران تلاش میکند. کارمندی بستر اهتمام به امور دیگران است، توفیقی است که از جانب خدای هستی به ما ارزانی شده و باید قدردان این موقعیت باشیم. همینکه این امکان برای ما فراهم شده که کار دیگران را راه بیندازیم و برای پیشرفت ایران اسلامی گامهای مؤثری برداریم، اقبال بلند و نعمتی بینظیر است. شاید روزگاری این نعمت از ما سلب شود. پس تا جایی که میتوانیم قدردان این نعمت عزیز باشیم. انشاءالله