صوت گفتار - شماره اول

ما معتقدیم امام معصوم(علیهالسلام) ممات و حیاتش متفاوت نیست؛ برای همین در زیارت میخوانیم:
اَشْهَدُ اَنَّكَ تَشْهَدُ مَقامیَ اَشْهَدُ اَنَّكَ تَسْمَعُ کَلامِی اَشْهَدُ اَنَّكَ تَرُدُّ سَلامی.
آقاجان شهادت میدهم که شما مرا میبینید، صدایم را میشنوید و جواب سلامم را میدهید.
و در جای دیگر خطاب به امام حسین(علیهالسلام) میخوانیم: وَ أَنَّكَ حَيٌّ عِنْدَ رَبِّكَ تُرْزَق؛ شما نزد پروردگار زنده هستید و روزی میخورید.
یکی از اسرار ماه محرم برای ما میتواند آن باشد که از پس این عزاداریها، به مقام حضور برسیم. یعنی محضر امام حسین(علیهالسلام) را درک کنیم. به نقطهای برسیم که انگار در جلسه او، مستقیما در محضر ایشان حاضر هستیم؛ زانو به زانو روبرویشان نشستهایم، دست ادب به سینه زده و به چهره نورانیشان نگاه میاندازیم. ایشان برای ما سخن میگوید و ما کلامشان را مستقیم و بیواسطه میشنویم و ایشان در همین نشست و برخاستهای روزانه و شبانه، دست لطف و محبت به سر ما میکشند و ما را تربیت میکنند.
رسیدن به محضر امام حسین(علیهالسلام) به معنای واقعی کلمه، صندوق اسراری است که برای هرکس گشوده نمیشود. اما همین که باور کنیم چنین امکانی برایمان فراهم است و لحظهای درباره وقوع آن تردید نداشته باشیم؛ در کیفیت ارتباط ما با امام حسین(علیهالسلام) تحول ایجاد میکند و چه بسا سوار کشتی نجات امام حسین(علیهالسلام) شده و ناگهان از نردبان لطف او بالا رویم و به حضور آن حضرت مشرف شویم. این اتفاق برای برخی رخ داده و نقلهای مستندی برای آن وجود دارد. پس مناسب است در این ساعات پر از حزن، تلاش کنیم امام حسین(ع) را بیواسطه درک کنیم و از فیض حضورش همچنان یک انسان حی و حاضر، بهرهمند شویم. انشاءالله.