ملتِ ایران، قطعا پیروز میدان است.
مکتبِ ایمانی، غالبِ بر دشمن خواهد بود؛ چه اسرائیل تنها باشد، چه اسرائیل + آمریکا؛ چه با همه دنیای جن و انس.
به حکمِ قطعی قرآن: «و مَن يَتَوَلَّ اللَّهَ و رَسولَهُ و الَّذينَ آمَنوا فَإِنَّ حِزبَ اللَّهِ هُمُ الْغالِبُون»
حق بر باطل پیروز است؛ که این قانون قطعی خدای عالمآفرین است.
اما فردای پیروزی ایران:
1. شیعه و ملت ایران، پیش چشم همه ملتها، مرغوب و ستودنی خواهند بود. که این مردم ولایی و استوار، به نیابت از همه مظلومان، دهان ظالم را پر از خون کردهاند.
2. دولتهای عربی و اسلامی، پیش چشم ملتهایشان تحقیر و منکوب خواهند بود؛ آنان که فقط لافِ انسانی زدند؛ اما به خاطر کاخها و چاههایشان، در نهان با اسرائیل همخواب شدند.
3. دولتها، غربی و شرقی و عربی، دیگر نه تنها به هیچ مذاکرهای باور نخواهند داشت، بلکه خواهند دانست نباید به هیچ وعده فریبندهای در عالم مسموم دموکراسی دل ببندند. همه سیاستمداران یقین خواهند کرد هیچ همپیمانی در دنیا نیست و از دست هیچ سازمان بینالمللی در هنگامه بحران کاری ساخته نیست.
4. ملتها و دولتها خواهند فهمید در برابر دشمنانشان فقط و فقط باید به توانمندی داخلی و نیروی کوبنده ملی وفادار بمانند. چه بسا بسیاری از پیمانهای جهانی، شکسته شود و چه بسیار کشورها که برای بازدارندگی واقعی، هوس بمب اتم در سر بپرورانند.
5. شعارهای سیاسی روشنفکران، دیگر حنایی نخواهد داشت؛ نه جنگهراسی به خورد ملتها خواهد رفت و نه دیگر کسی ادعا خواهد کرد برای دور کردن سایه جنگ، باید از جنگ فرار کرد.
6. فردای پیروزی ایران، ایمان به خدا الگوی موجه همه پایداریها و سیادتها خواهد بود و همه جویندگان آزادی و حق، خواهند دانست: یگانه راه نجات، باورهای توحیدی و پرستش خدای قهار و مهربان است.
7. فردای پیروزی ایران، جهان چند گام اساسی، به سوی ظهور منجی پیش خواهد رفت و نور سبز «معز الاولیا و مذل الاعداء» را بر دامنه کوه ظهور، مشاهده خواهد کرد. انشاءالله.