پا ها بر زمین کوبیده میشد انگار بخواهند اعتراض کنند اما توان انجام کار را نداشته باشند.قلب ها با شدت بیشتر میتپد در نتیجه خون به بدن ها زودتر میرسد.من چشمان این مردم را نگاه میکنم، در هر چشمی یک رویا سرکوب شده بود. هر کسی رویای سر کوب شده اش را به گونه ای نشان میدهد یک نفر گریه میکند، دیگری قهقه ای گوش کر کننده سر میدهد.
یعنی چه بر سر این رویا ها آمده است؟
من فکر میکنم رویا ها را زنده به گور کردند، زیرا اگر با دقت بیشتری به چشم ها نگاه کنی میفهمی این رویا ها نیم جانی دارند.
در این میان یک نفر فریاد میزند، اینجا محل خرید فروش رویاست با قیمتی به صرفه.
یک نفر خندان می آید تا رویایش را بفروشد.
مغاز دار میگوید:《دلیل فروش رویا را باید ذکر بشود.》
او میگویید:《 آخر پولش را لازم دارم تا به زخمی از زندگی ام بزنم》
مغازه دار دلیل آدم خندان را روی کاغذ سفیدی که به رنگ کفن است مینویسید سپس رویا را میخرد، در همین لحظه آدمک بی رویا میمیرد.
یک کودک با چشمان گریان وارد مغازه میشود.
+مغازه دار میگویید:《چه شده کوچولو؟! 》
☆رویایم را گم کردم
مغازه دار خنده سر میدهد، +نترس عزیزم این جا پر از رویا های مختلف هست، میتوانی یکی از این ها رو بخری.
کودک نگاهی به مغازه میاندازد و متوجه میشود که مغازه دار راست میگویید.
ناگهان یکی از کاغذ ها را بر میدارد، میگویید:《هزینه ی این رویا چند هست؟》
مغازه دار میگویید:《هزینه اش فراموش کردن رویای قبلی ات است.》
کودک، آدمکی ۷۰ ساله میشود آدمکی که ۶۰ سال بیش هم رویایش را و هم خودش را فراموش کرد، ناگهان رویایش را به یاد میآورد میآید تا دهان باز کند و از رویایش بگویید که مرگ میبوسدش و زیر لب میگویید:《 آه! چه بهای سنگینی دارد خرید رویای اشتباهی.》