ساعت 5:55 دقیقه است.
تنم مقاوت عجیبی میکنه،در برابر بیدار نشدن،حتی چشمهام هم مقاومت میکنن. نگاهی به گوشی ام انداختم،دیرم شده بود،این دیر شدنم اضطرابی عجیب به کل بدنم تزریق کرد؛فرمان داد که دیگر مقاومت نکنید!شما امروز هم مجبور نفس بکشید،ببینید و به این آدمک کمک کنید،پس مقاومت کافی است،بلند شوید،آنها هم به سرعت برق و باد،برخلاف میل خود و انگار از روی نارضایتی بلند شدند.
لباسام رو پوشیدم. نمیدونم،چرا باید لباس مشکی بپوشم؟! آخه داخل تابستون که هر بنی،بشری آتیش میگیره،باید لباس مشکی بپوشم! اهه حالم بهم میخوره از این قوانین چرت و پرت.درسته که هنوز خورشید خانم بیدار نشده اما کافیه بیدارشه اون موقع همه ی ما آدم ها رو آتیش میزنه.چرا این کار رو میکنه؟احتمالا چون وظیفه اش هست،شایدم چون لذت میبره،کیف میکنه از این که میبینه،ما داریم آتیش میگیریم،از گرما.
ای وای زمان از دستم فرار کرد.باید اسنپ بگیرم اسنپم رو گرفتم. اسنپی به نظر فردی قانومند ولی در عین حال مهربون بود و یه لبخند کوچولو و کاملا مصنوعی به لب داشت. نمیدونم چرا خودش رو اذیت میکرد؟! میتونست نخنده.
نزدیک پنج دقیقه گذشت دیدم؛مرد با لحنی که حس چندش بودن یک موضوع رو القا میکنه گفت:《 واییی، نگاه این سگ!》
به پنجره نگاه کردم،ناگهان مات شدم؛مات جغرافیایی که همه رو میرنجونه.سگی رو دیدم که فقط چند تکه ای استخون ناتوان است،استخونی که در اون میتونستم نیمی از داستان زندگی اون حیون رو بخونم. گرسنگی وصف ناپذیری که حتی باعث ریزش موهای بدن اون سگ شده بود.سوزشی غریبی، به رنگ سیاه، در تموم وجودم احساس کردم،من فکر میکنم حتی سگ ایرانی بودن هم سخت است.
واژه ی 《عدالت》دروغی محض است که مثل زهری در دهان ما ریختن. بیشترین چیزی که باعث عذاب این سگ شده بود محل زندگی اش بود، شاید اگر جای دیگر به دنیا آمده بود،حیوان خانگی زیبایی محسوب میشد، که همه از زیبایی هاش تعریف میکردن اما حالا چی؟! حالا تبدیل به سگی شده بود که نیمه جان بود و در میان زباله ها به دنبال غذا میگشت لحظه ای آرزو کردم کاش در همان لحظه میمردم و سگ به سمت من حمله میکرد و کل بدن من رو میخورد اون تا مدتی نجات پیدا میکرد و من هم تموم صحنه های زندگیم رو برای همیشه فراموش میکردم اما نشد که نشد!
فکر کنم الان دیگه این سگ وسط زباله ها مرده در حالی که یه سگ دیگه داخل بغل صاحبش خوابیده!
یکی از کلمه هایی که وقتی اسمش میاد خنده ام میگیره،عدالت هست،چون 《عدالت》 وجود نداره و وجود هم نخواهد داشت.