اگر یک روز به پایان عمرم مانده باشد راستش نمیدانم دقیقا چه کار انجام دهم آخر یک روز کم است کمی فرصت بیشتر میخواهم مثلا یک ماه یا لاقل یک هفته.
شاید در یک روز بنشینم و همه چیز را با دقت بیشتری نگاه کنم خورشید را هر چند که وقتی به خورشید نگاه میکنم مادرم میگوید اخم نکن نگاه کن خط اخم افتاده است روی صورتت
اصلا به نظرتان من یک روز قبل از مرگم چند سال دارم قبل از مرگم احساس خوشبختی میکنم یا این که افسوس میخورم، که ای وای چرا بیشتر از زندگی لذت نبردم؟! یا آن زمان مادرم زنده است؟ چه سوال های عجیب و غریبی میپرسم؟
اصلا چرا به این سوال ها میگویم:《عجیب و غریب》
فکر کنم چون باعث ایجاد ترس و وحشت درونم شد.
یک روز قبل از مرگم چند تا کتاب خوانده ام؟
چند تا فیلم دیده ام؟
چند بار صادقانه گفتم دوستت دارم؟
چند بار واقعا زندگی کردم؟!
بعد از مرگم از من چگونه یاد میکنند؟
چه سوال مسخره ای حتی بعد از مرگم هم به فکر نظرات دیگران هستم، من که مرده ام چه فرقی دارد که چگونه از من یاد کنند؟!
اما امیدوارم که اثری هر چند ناچیزی از من در این دنیا بماند.
اصلا از کجا معلوم که امروز یک روز، قبل از مرگم نباشد اگر این چنین باشد چه خاکی بر سرم بریزم آخر من هنوز کتاب کوری را کامل نخوانده ام کنجکاوم ببینم آخرش چه میشود؟! البته هنوز وقت دلرم فقط سه قسمت از کوری مانده است.
اصلا کوری را ولش کن کتاب شعر فروغ را چه کنم؟! عجب گرفتاری شدیم حالا با داغ کتاب هایی که نخوانده ام متن هایی که ننوشته ام چه کنم؟!
یعنی من تمام آهنگ های هایده را گوش داده ام؟ امیدوارم که لاقل یک بار تمام آهنگ های هایده را شنیده باشم.
اما خوشحالم که توانستم یک بار هم که شده چای بخورم و از لذت آن دریغ نشوم.
خوشحالم که توانستم بیشتر کتاب کوری را بخوانم.
خوشحالم که پذیرای مرگ هستم زیرا مرگ نیز جزئی از زندگی است.
ولی اثر من در این دنیا چه بوده است؟
اکنون یادم آمد چند کتاب صوتی برای خواهر کوچولویم دانلود کردم که او گوش داد.
به درد و دل دوستانم گوش دادم.(البته نمیدونم این خوب است یا بد چون فکر میکنم بیش از حد شنوای درد و دل ها هستم)
چه بسیار راز هایی که قرار است زیر خاک همراه من دفن شوند.
گاهی آنقدر دوستانم را میخنداندم که از شدت خنده میمردند و سپس زنده میشدند.
راستی یک روز یک دختر کوچولو دیدم که خجالت میکشید برود سرسره بازی کند من رفتم و سرسره بازی کردم او هم به بعد از چند دقیقه آمد و با هم دوست شدیم.
گاهی جسورانه از دوستانم دفاع میکردم در حالی که دوست صمیمی نبودیم
و......
چه تاثیر های بدی در این دنیا داشته ام؟
چه بسیار دفعاتی که آدم های اطرافم را مسخره کردم
چه بسیار دفعاتی که قضاوت کردم
و گاهی چقدر ترسیدم که اگر نترسیده بودم میتوانستم اثر بهتری از خودم در این دنیا بگذارم
شما چطور اگر یک روز به اتمام عمرتان مانده بود چه میکنید؟