
اواخر سال ۱۳۹۹ خورشیدی بود که در سایت پرسپت ثبت نام کردم. وظیفه خودم میدیدم که چون به عضویت این سایت در آمدم پس باید در آن فعالیت کنم.
شروع کردم به مطالعه پستهای مختلف و چند روز مانده به نوروز ۱۴۰۰، اولین پست خودم را به مناسبت سال جدید در پرسپت نوشتم و منتشر کردم.
باز هم مدتی گذشت.
علاقه و میل من به داستان نوشتن آخر کار دستم داد و شروع کردم به نوشتن یک داستان دنبالهدار که قسمت به قسمت و پست به پست پیش میرفت. انگار یک سریال را در عالم ادبیات داشته باشیم.
داستانهای دنبالهدار اصلا پدیده جدیدی در ادبیات نیستند و سابقهای طولانی (مثلا در روزنامهها و مجلات) دارند.
اما برای من تازگی داشت. این اولین داستان دنبالهداری بود که مینوشتم.
اسم آن داستان ((هوای دلگیر)) بود و ماجرای پسری را روایت میکرد که با دنبال کردن نشانههایی روی در و دیوار شهر به دنبال عموی گمشدهاش میگردد و آرام آرام از گذشته او سر درمیآورد.
نوشتن این داستان فصل جدیدی را در فعالیت من آغاز کرد.
داستان دنبالهدار بعدی ماجرای پسری بود که عاشق یک دختر میشود و بعد از خودکشی دختر در تلاش است تا با نوشتن یک داستان همه چیز را درست کند.
در این داستان دومی (ملودی عجیب عشق و زمان و جنون) شخصیت داستان اول (میثم) هم حضور داشت.
خیلی ساده یک جهان داستانی شکل گرفت.
این جهان داستانی را ((جهان اصلی)) مینامم.
داستان دنبالهدار سوم هم بخش دیگری از این جهان و شخصیتهایش را روشن کرد و بالاخره رسیدم به اشک و گلوله.
قضیه این است که در جهان داستانی اصلی شخصیتهای اصلی داستانهایم و بعضی کارکترهای دیگر دارای قدرتهای خاص و فرابشری هستند. مثلا میثم میتواند بین یک نشانه خاص روی دیوارها تلهپورت شود. شمس (شخصیت داستان دوم) نیز میتواند به نوشتههایش جان ببخشد.
در مقدمه اشک و گلوله، این دو شخصیت که باهم متحد شدهاند، تصمیم میگیرند به یک جهان داستانی که توسط شمس نوشته شده وارد شوند و قدرتهایشان را محک بزنند.
باقی شخصیتهای داستان هم غالبا از کارکترهایی برگرفته از بازیگران خانم سینمای ایران و همنام با آنها تشکیل شده است.
تفاوتهایی هم در قدرتهای میثم و شمس و خلق و خوی آنها وجود دارد.
این جهان ثانویه را ((جهان اشک و گلوله)) مینامم.
اما برگردیم به پشت صحنه.
قرار بود پس از اشک و گلوله (که طولانیترین داستان دنبالهدار من است.) به جهان اصلی داستان برگردم و داستانهای متعددی را در این جهان بنویسم.
اشک و گلوله قرار بود فقط بخشی از نقشه بزرگ من باشد.
ولی پس از پایان فصل اول اشک و گلوله و یک داستان تک قسمتی (خارج از اشک و گلوله، در جهان اصلی) اشتیاق من به این جهان داستانی کم رنگ شد و حدود دو سال از آن فاصله گرفتم.
کمتر از یکسال قبل بود که دوباره به آن علاقمند شدم.
البته بخشهای زیادی از نقشههای من برای جهان اصلی از خاطرم رفته بود و زندگی من طی دوسال دستخوش تغییرات زیادی شده بود.
پس قید جهان داستانی اصلی را زدم (حداقل فعلا) و دوباره روی جهان اشک و گلوله تمرکز کردم.
فصل دوم اشک و گلوله را با سبک و سیاق متفاوتتری نسبت به فصل نوشتم که برای خودم نشانه تغییر قلم و شخصیتم بود.
گذشت و سه قسمت مانده به پایان فصل دوم، سایت پرسپت از دسترس خارج شد یا حداقل در حالتی قرار گرفت که دیگر بروزرسانی نمیشود و امکان فعالیت و حتی مطالعه راحت در آن وجود ندارد.
من با ۱۲۵ پست و رتبه اول در بین نويسندگان پرسپت در حالی که یکی از قسمتهای داستانم در صدر پستهای برتر هفته بود، در پرسپت منجمد شدم و دیگر امکان ادامه فعالیت نداشتم.
نوشتن فصل دوم را پیش از شروع ۱۴۰۳ تمام کردم و من ماندم با سه قسمت فصل دو که منتشر نشده و فصل سه (و شاید چهار) که هنوز برایش دست به قلم نشده بودم.
مدتی گذشت تا ایدهای به ذهنم برسد: داستان دنبالهدار اشک و گلوله را به صورت مستقل و فارغ از جهان اصلی و بدون ارتباط با آن، در ویرگول منتشر کنم.
باز هم مدتی زمان برد تا این ایده به این مرحله برسد که در حال خواندنش هستید.
فصل اول اشک و گلوله ۲۳ قسمت و فصل دوم آن ۱۵ قسمت است.
فصل اول را همانگونه که سه سال قبل نوشته بودم منتشر میکنم صرفا با رفع چند مشکل ریز که با کلیت داستان در تناقض است.
میخواهم سبک نوشتار آن موقع حفظ شود و فرصتی باشد برای مقایسه کیفیت فصل اول و دوم در تمام موارد.
سپس فصل دوم را منتشر میکنم و در حین انتشار این فصول فصل سوم را مینویسم و برای اولین بار منتشر میکنم.
برای ورود به جهان داستانی اشک و گلوله و این داستان دنبالهدار واجب دیدم این سرگذشت را برای شما خواننده عزیز شرح بدهم.
امیدوارم از مطالعه لذت ببرید.
سیدامیرعلی خطیبی
شنبه ۹ تیر ۱۴۰۳ خورشیدی