.
▪ماها از هم هیچی نمی دونیم▪
▪ماها از حال و روز همدیگه هیچی نمیدونیم !!
حتی اونی که داریم ۲۴ای میبینیمش !!
من نمیدونم مامانم که هر صبح پامیشه صبحانه میچینه ، شام و ناهار میپزه ، به همه ی ما رسیدگی میکنه ...
یا بابام که صبح به صبح میزنه از خونه بیرون و خسته و کوفته برمیگرده خونه ؛
چی رو داره از سر میگذرونه ؟! اونم حس افسردگی داره ، اگه داره چرا من نمی بینم ؟!
چقدر غم تو وجودشه ، چقدر نگرانی ، چقدر خستس !!
▪ماها از احساس همدیگه و عمقش هیچی نمی دونیم !!
نمی دونیم که راحت دل میشکنیم !!
نمی دونیم یه سری حرفامون چه بار روانی ای برای طرف مقابلمون به همراه داره و تو وجود اون چقدر آشوب به پا میشه !!
نمیدونیم که خیانت آسونه !! که بازی دادن آسونه !! که به چشم وسیله و ابزار نگاه کردن آسونه !!
▪ماها نمی دونیم چی تو سر طرف مقابلمون میگذره ، چی تو فکرشه !!
نمی دونیم که گاهی دچار سوتفاهم میشیم که هرکسی همونقدر که برای ما ارزش داره ، برامون ارزش و احترام قائل میشه !!
نمیدونیم که قلبمونو ساده میگیریم دستمون و میزاریمش رو میز !!
نمیدونیم که تصور میکنیم هدف بقیه هم از رابطه و ارتباط با ما همون چیزیه که تو ذهن ماست !!
نمیدونیم که خوش بینییم ، پیش پیش اعتماد می کنیم و مافیا رو شهروند میبینیم !!
نمیدونم تاحالا دقت کرده بودید یا نه ولی من حس میکنم همین ندونستن هاست که ریشه ی نامهربونی ما باهمدیگس !!
ریشه ی توقعات بی جا و آزار همدیگس !!
ریشه ی ظلم و ضربه به همدیگس !!
***ما از هم هیچی نمیدونیم و هرطور که دلمون بخواد باهم رفتار می کنیم ***
و اینه که دردسر سازه ... !!