ویرگول
ورودثبت نام
راضیه وفایی نژاد
راضیه وفایی نژاددانشجوی پرستاری ام ، دوساله که می نویسم
راضیه وفایی نژاد
راضیه وفایی نژاد
خواندن ۱ دقیقه·۶ سال پیش

داداش بزرگه ، آبجی کوچیکه !!


میدونی
یه وقتایی برا خودمم سوال میشد که
آقا تویی که به وقتش برای اطرافیانت مهربون ترین ، دلسوزترین و آسیب پذیرترین دختر دنیا میشی ؛

چطور ممکنه و چه فعل و انفعالاتی رخ میده که میتونی بعضی وقتا خشمگین ترین ، بداخلاق ترین و قوی ترین ورژن خودت بشی !

چی میشه که صفرت میشه صد ؟
دختر آخر تو کدوم مدلی ای ؟
اولی ای یا دومی ؟

دقیق شدم !

دیدم انگاری من تو کالبدم دوتا روح دارم ، دوتا شخصیت !

من این دوتا شخصیتمو " خواهر کوچیکه " و " داداش بزرگه " خطاب میکنم

مادامی که از اون مهربونی و خوبی ، بازخورد خوبی ببینم و حس نکنم داره ازم سوءاستفاده میشه ، برای اون نفر خواهر کوچیکم !
اما وقتی اذیتم کنن ، آزارم بدن ، دلخور شم ازشون
مودِ خواهر کوچیکه آف میشه و داداش بزرگه میاد رو کار !

خشمگین میشه چون اون بعد وجودشو ناراحت کردن !
چون روح آسیب پذیرشو خراش انداختن !
چون قدر و ارزشش دونسته نشده !

حالا نه فقط من ها !
حس میکنم حکایت خیلی از ماست این قصه !

اینکه خواهر کوچیکه رو آن میکنیم ، ناراحت میشیم بیان نمیکنیم ، سعی می کنیم بیشتر ببخشیم و کمتر دلگیر شیم

خوبیم ، خوبیم ، خوبیم

و درست تو یه نقطه
وقتی دگ شکاف روحمون زیاد شده ، وقتی دگ توان حمل اون همه حس منفی رو نداریم ، وقتی اشباعیم از دلخوری های نگفته

یه هوادار ، یه وکیل ، یه حامی
فعال میشه تو وجودمون که میخواد خاتمه بده به این وضع ! میخواد حق خواهرشو بگیره ! میخواد بگه دگ نمیزارم خواهرمو اذیت کنین !

و درنهایت با این مثال کوچولو
فهمیدم قرار نیست خودمو کاملا به یک گروه خاص نسبت بدم !
من میتونم به وقتش خواهر کوچیکه باشم
و البته به وقتش داداش بزرگه و این چیز بدی نیس :)

۵
۰
راضیه وفایی نژاد
راضیه وفایی نژاد
دانشجوی پرستاری ام ، دوساله که می نویسم
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید